Problematyka zagrożeń ekologicznych generowanych przez sektor transportu jest wciąż aktualna oraz tak w teorii, jak i w praktyce wymaga ciągłych badań. Doświadczenia ostatnich lat wskazują, że jednym z podstawowych obszarów działalności transportowej stwarzających zagrożenia dla otoczenia są wypadki, będące rezultatem niedoskonałości postępu cywilizacyjnego.

Współczesne gospodarki działające w układzie globalnym, powiązane sieciami relacji handlowych i ekonomicznych wspartych na standardach logistycznych, uzależnione są w coraz większym stopniu od sprawnie funkcjonujących systemów transportowych. Utrzymanie i zwiększenie przewag konkurencyjnych na wszystkich rodzajach rynków, a w szczególności na otwartych, zliberalizowanych rynkach towarowych i rynkach usług i to w warunkach nasilającej się globalizacji oraz towarzyszącej jej ciągle wzrastającej presji konkurencyjnej, stawia przed systemami transportowymi wszystkich krajów, a szczególnie tych o wysokim udziale w handlu światowym, niespotykane dotychczas wyzwania o charakterze ilościowym i jakościowym.

W 2017 roku mija trzydzieści lat od podania pierwszej definicji zrównoważonego rozwoju (1987 r., Raport ONZ Nasza Wspólna Przyszłość), wg której jest to rozwój, który zapewnia zaspokojenie potrzeb obecnych pokoleń, nie przekreślając możliwości zaspokojenia potrzeb pokoleń następnych. Idea zrównoważonego rozwoju znalazła szeroki oddźwięk zarówno w Polsce jak i na arenie światowej.

Rozwój międzynarodowych usług transportowych wymaga nie tylko znajomości etapów i procedur związanych z przemieszczaniem ładunków, ale również stałego doskonalenia metod planowania przewozów w gospodarce międzynarodowej. Można wyróżnić dwa obszary związane z usługami transportowymi.