Streszczenie: W pracy zwrócono uwagę na niewystarczającą skuteczność stosowanych dotychczas na kolei metod kształtowania osi toru w płaszczyźnie poziomej. Sformułowano tezę, że możliwości radykalnej poprawy sytuacji stwarza metoda ciągłych pomiarów satelitarnych GPS, zastosowana przez zespół naukowy z Politechniki Gdańskiej.

W artykule przedstawiono wyniki pomiarów mas elementów zawieszeń 3 grup samochodów osobowych w celu określenia ogólnej masy nieresorowanej zawieszeń w tych grupach pojazdów i porównanie jej z możliwościami oszacowania tych mas przy wykorzystaniu zależności statystycznych przedstawionych w literaturze, dotyczących starszych konstrukcji samochodów osobowych. Przedstawiono również na podstawie przeprowadzonych badań procentowy udział w całkowitej masie nieresorowanej masy poszczególnych elementów.

W artykule zaprezentowano możliwości przeprowadzenia okresowych badań obwodu ogrzewania pojazdów samochodowych z wykorzystaniem kamery termowizyjnej. Dokonano oceny rozkładu ciepła w kabinie pasażerskiej, a także przedstawiono sposoby interpretacji uzyskanych wyników (zdjęć termowizyjnych), w celu zdiagnozowania różnego typu uszkodzeń (ogrzewanie przedniej i tylnej szyby, uszkodzenia kratek wentylacyjnych, kanałów dolotowych, itp.).

W pracy przedstawiono przykład zastosowania algorytmu genetycznego do ustalenia dyskretnych wartości parametrów modelu cyklu roboczego silnika o zapłonie samoczynnym. Jako model cyklu roboczego przyjęto empiryczno-teoretyczny model zerowymiarowy. Podstawą wyznaczenia wartości parametrów modelu są zarejestrowane doświadczalnie przebiegi ciśnień. Zadanie sformułowano jako zadanie minimalizacji różnicy pomiędzy obliczanymi a rejestrowanymi doświadczalnie wartościami ciśnienia. W pracy omówiono poszczególne etapy postępowania i przedstawiono wyniki jego zastosowania dla wybranych punktów pracy silnika.

Streszczenie: Artykuł opisuje zasady tworzenia programów przejść międzyfazowych dla adaptacyjnych algorytmów sterowania ruchem. W artykule scharakteryzowano wymagania formalne, które muszą spełniać programy przejść międzyfazowych. Wymagania te stanowią punkt wyjścia do zapisu formalnego programów oraz określenia ograniczeń nałożonych na funkcję sterowania. Uzasadniono również potrzebę stosowania różnych metod wyznaczania przejść w zależności od rodzaju sterowania i przyjętych zasad sterowania. Opisano następujące metody tworzenia przejść międzyfazowych: maksymalizacja czasów międzyzielonych, realizacja równego startu grup sygnałowych, minimalizacja długości przejścia międzyfazowego oraz metodę opartą na minimalizacji czasów międzyzielonych pomiędzy grupami miarodajnymi. W artykule przedstawiono również ocenę i możliwości zastosowania poszczególnych metod, a także przykłady rozwiązań stosowanych w praktyce projektowania programów sygnalizacji.