Artykuł przedstawia zastosowanie zintegrowanych technik satelitarnego pozycjonowania GNSS i systemu hydroakustycznego do opracowania aktualnych map batymetrycznych oraz utworzenia Interaktywnej Bazy Śródlądowych Przeszkód

Przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych zmodyfikowanej laserowo warstwy wierzchniej otworu żeliwnej prowadnicy zaworowej silnika spalinowego, współpracującej z trzonkiem zaworu. W celu poprawy jej makro- i mikrogeometrii zastosowano ablacyjną mikroobróbkę laserową. Stosując różne parametry obróbki wytworzono charakterystyczne mikrozasobniki olejowe w górnej i dolnej strefie otworu prowadnicy. Obróbkę przeprowadzono laserem Nd: YAG (1064 nm) ze specjalnym systemem ogniskowania. Porównano topografię powierzchni ukształtowanej na drodze tradycyjnej obróbki mechanicznej; rozwiercania i honowania, oraz zmodyfikowanej w wyniku ablacyjnej mikroobróbki laserowej. W celu doboru optymalnych parametrów mikroobróbki laserowej przeprowadzono badania topografii powierzchni, analizę mikrostruktury i składu chemicznego w mikroobszarach oraz pomiary mikrotwardości.

Przedstawiono projekt diagnoskopu wielokanałowego z automatycznym dopasowaniem zakresu pomiarowego. Przełączanie kanałów oraz zmiana zakresu odbywa się na drodze programowej przy wykorzystaniu karty pomiarowej z kilkukanałowym wejściem analogowym i wyjściami logicznymi. Diagnoskop umożliwia porównanie przebiegów z bazą a automatyczny blok kondycjonujący przebiegi uwalnia operatora od potrzeby znajomości zagadnień elektroniki. Finalne urządzenie wzbogacone o zewnętrzną bazę danych będzie rozwiązaniem tańszym i bardziej elastycznym od urządzeń dostępnych na rynku.

Termowizyjne metody diagnozowania urządzeń elektrycznych są coraz częściej stosowane do wykrywania uszkodzeń w poszczególnych punktach systemu elektroenergetycznego. W artykule przedstawiono metody i zasady pomiarów termowizyjnych oraz zaprezentowano przykłady pomiarów wykonywanych w wybranych elementach systemu elektroenergetycznego.

W pracy przedstawiono wyniki badań przewodnictwa płynu hamulcowego w funkcji temperatury i zawodnienia. Badania wykonywano w pełnym zakresie temperatur, aż do zagotowania się płynu, a zatem znacznie przekraczających te, przy których określa się zawodnienie płynu metodą pomiaru przewodności właściwej. Z uwagi na wypukłość charakterystyk przewodnictwa płynów hamulcowych w funkcji temperatury i zawodnienia, stwierdzono, że do określenia temperatury wrzenia płynu w systemach diagnostyki pokładowej, jest konieczny równoległy pomiar temperatury. Zwrócono również uwagę na ryzyko jakie wiąże się z badaniem zawodnienia płynu pobranego ze zbiorniczka wyrównawczego. Metoda bezpośredniego pomiaru temperatury wrzenia płynu ze zbiorniczka, nie uwzględnia zawodnienia w poszczególnych cylinderkach hamulcowych.