Rachunek kosztów działań (ang. Activity-based Costing - ABC) jest nowoczesną metodą kalkulacji kosztów i oceny rentowności. Stan jej zastosowań w Polsce jest stosunkowo niski i nie zmienił się znacząco na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat. Dotyczy to zwłaszcza sektora małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), na co wskazują [...] badania przeprowadzone w Polsce przez Zielińskiego. Tezę tę potwierdzają doświadczenia autora niniejszego artykułu z badań prowadzonych od ponad dziesięciu lat w przedsiębiorstwach z sektora MŚP różnych branż.

Koordynacja działań w systemach złożonych, jak łańcuchy i sieci dostaw, nabiera istotnego znaczenia. Łańcuch dostaw to zbiór powiązanych ze sobą biznesowo przedsiębiorstw, które tworzą metastrukturę o charakterze systemowym, w której elementy (przedsiębiorstwa) pozostają w stanie silnych interakcji. Przebiegają one między elementami należącymi do różnych i często niedopasowanych organizacji. Taki system rozumieć można jako system wieloagentowy (składający się z wielu aktorów o dużej różnorodności). Stąd potrzeba działań polegających na koordynacji działań.

Analiza rozwoju teorii i praktyki zarządzania logistycznego w ramach poszczególnych obszarów działalności człowieka pozwala na zidentyfikowanie aktualnie obserwowanych zmian w podejściu do logistyki. Zmiany te koncentrują się na orientacji nie tylko na sferę gospodarczą związaną z nieustanną redukcją kosztów logistycznych, skracaniem kanałów dystrybucji i optymalizowaniem przepływów materialnych i informacji, ale także zastosowaniem działań ze sfery usług społecznych, które mają służyć poprawie jakości życia i ukierunkowane są głownie na redukcję negatywnych skutków logistyki.

Jednym z najistotniejszych powodów zainteresowania jakością w procesach logistycznych jest dążenie do zapełnienia luk występujących pomiędzy potrzebami i wymaganiami klientów a wynikami uzyskiwanymi w rzeczywistości, czyli uniknięcie różnicy między jakością oczekiwaną a dostarczaną klientowi.

Wśród różnorodnych czynników wpływających na rozwój i konkurencyjność regionalną, ogromnego znaczenia nabiera stosowanie w praktyce nowoczesnych koncepcji zarządzania oraz jakość zagospodarowania przestrzennego i adekwatność rozmieszczenia różnorodnych funkcji gospodarowania w przestrzeni. Na czołowe miejsce wśród tych koncepcji wysuwa się zarządzanie logistyczne, którego cechą jest uniwersalizm, pozwalający na odnoszenie jego zasad również do układów typu: miasto, aglomeracja czy region. Rozwiązania stosowane dotąd z powodzeniem w logistyce biznesowej można w ten sposób przełożyć na grunt zarządzania regionem i miastem. Metody i techniki wypracowane przez logistykę w sektorze biznesu coraz częściej znajdują zastosowanie w profesjonalnym zarządzaniu w układach przestrzennych.

W warunkach gospodarki rynkowej, dynamicznie postępującej globalizacji i związanej z tym narastającej konkurencji, niemożliwe jest skuteczne zarządzanie firmą bez umiejętności pozyskiwania dokładnych danych i przeprowadzania analizy ponoszonych kosztów produkcji. Szybko zmieniające się otoczenie współczesnych organizacji oraz wysoki stopień złożoności realizowanych procesów wytwórczych wymagają wdrożenia rozwiązań, które dostarczałyby szybkich i wiarygodnych informacji dotyczących kosztów. Stąd też w praktyce gospodarczej można zaobserwować znaczne zainteresowanie problematyką rachunku kosztów.

Zarządzanie przedsiębiorstwem w dzisiejszych warunkach jest procesem bardzo złożonym, wymaga uwzględnienia rosnącej konkurencji, skracania się cyklu życia wielu produktów, postępu technicznego oraz znacznego wzrostu zróżnicowania rynku. Zaostrzająca się konkurencja na rynku, zwłaszcza pod wpływem masowego i skutecznego wchodzenia przedsiębiorstw zagranicznych, zmiany zachowania się konsumentów oraz szeroki dostęp do nowych technologii i informacji powinny powodować przebudowę przedsiębiorstw pod względem strukturalnym, organizacyjnym oraz wprowadzać i modyfikować metody zarządzania, wykorzystując najnowsze osiągnięcia nauki.

Podstawą doskonalenia procesu produkcyjnego jest optymalne powiązanie i wykorzystanie czynników wytwórczych, wynikające z konieczności sprostania wymaganiom klientów, adaptacji do zmieniających się warunków otoczenia, podnoszenia konkurencyjności, presji kosztów, wzrostu roli elastyczności wewnętrznej i zewnętrznej.