Handel i transport dzisiejszej Unii Europejskiej oparte są na transporcie drogowym. Charakter geograficzny kontynentu, a w szczególności jego stosunkowo niewielkie rozmiary predysponują transport drogowy. Również charakter techniczny i technologiczny dają mu, w obsłudze handlu wewnętrznego Unii Europejskiej, znaczną przewagę nad innymi gałęziami transportu.
Przedmiotem badań jest analiza rozwoju transportu intermodalnego w Polsce na przestrzeni ostatnich trzech lat. Ich celem jest dokonanie wieloaspektowej oceny funkcjonowania i rozwoju tej formy przewozów w wymiarze stricte transportowym, z jednoczesnym wskazaniem skutków tego rozwoju dla układu rynku kolejowych przewozów krajowych i międzynarodowych, jak również polskich portów morskich, a głównie operatorów terminali kontenerowych tam zlokalizowanych.
Patrząc na współczesny obraz świata możemy dojść do wniosku, iż usługi transportowe są zjawiskiem trwale związanym z życiem człowieka. Z roku na rok wzrasta liczba ładunków drogowych, a w tym materiałów niebezpiecznych, które stwarzają zwiększone zagrożenie bezpieczeństwa na drogach.
Początki konteneryzowania ładunków w transporcie miały miejsce w USA i przypadły na lata, kiedy wąskim gardłem przewozów międzynarodowych stały się punkty przeładunkowe. W latach sześćdziesiątych XX wieku wraz ze wzrostem koniunktury gospodarczej, rosła ilość towarów będących przedmiotem handlu zagranicznego.
Porty morskie są newralgicznymi ogniwami kontenerowych łańcuchów logistycznych. Podstawą ich rozwoju i efektywnego funkcjonowania na światowym rynku jest zrozumienie roli, jaką pełnią w łańcuchu dostaw i wspieranie skrócenia czasu transportu ładunku, a przede wszystkim skrócenia czasu operacji przeładunkowych.