Projekt CORELOG szansą poprawy sytuacji na naszych drogach [...]
Projekt CORELOG szansą poprawy sytuacji na naszych drogach: rozmowa z Marcinem Hajdulem, szefem projektu w Wielkopolsce
- Kategoria: Transport i spedycja
Rozmawiamy o szeroko pojętej logistyce, szukając jej - przede wszystkim - tuż obok siebie. Będziemy dzielić się z Wami naszą ekspercką wiedzą i doświadczeniem - bez przydługawych wykładów czy nudnych referatów. Do każdego odcinka zapraszamy specjalistów, którzy w ciekawy i inspirujący sposób opowiadają o tym, co ich pasjonuje w logistyce, jakie są aktualne trendy i jakich rozwiązań możemy się spodziewać w najbliższych latach. A wszystko to podane w formie swobodnej rozmowy, okraszonej ciekawymi przykładami, inspirującymi historiami i ciekawostkami, o których nie wszyscy słyszeli.
Cykl "Obok logistyki" w ramach podcastu "O technologii na głos" prowadzą Bartek Matyja, Marcin Tomkowiak i Małgorzata Lamperska z Łukasiewicz - Poznańskiego Instytutu Technologicznego.
Projekt CORELOG szansą poprawy sytuacji na naszych drogach: rozmowa z Marcinem Hajdulem, szefem projektu w Wielkopolsce
Charakterystyka centrum logistycznego w Dallas - Fort Worth (stan Teksas)
Dallas - Fort Worth to największa aglomeracja miejska w Teksasie oraz największy ośrodek handlowy i bankowo - finansowy (przedsiębiorstwa naftowe, ubezpieczeniowe). Ma silnie rozwinięty przemysł lotniczy i elektroniczny oraz maszynowy i odzieżowy. Dallas - Fort Worth (D-FW) jest jednym z głównych węzłów lotniczych (2 porty lotnicze), a bezpośrednio przez centrum logistyczne (CL) przebiega 5 autostrad międzynarodowych oraz 19 autostrad stanowych i transkontynentalna autostrada I - 35 (Meksyk - USA - Kanada).
Obszar pokrywa gęsta sieć kolejowa. Położenie geograficzne Teksasu ułatwia CL szybki dostęp do najważniejszych rynków (Azja Południowo - Wschodnia, Australia, Europa, Bliski Wschód, Ameryka Południowa i Alaska), co przedstawiono na rysunku 1. CL Dallas - Fort Worth leży w samym centrum USA, między wschodnim i zachodnim wybrzeżem (mniej więcej w takiej samej odległości od 4 największych centrów biznesowych - Nowy Jork, Los Angeles, Toronto i Mexico City). W ciągu doby może dostarczyć towary (drogami lub koleją) do około 35% populacji Stanów Zjednoczonych oraz 79 rynków, a w 48 h może dotrzeć już do 98% populacji. Przewozy cargo są najszybciej rozwijającym się segmentem CL D-FW i od 2002 roku zwiększyły swój udział o 75%. W 2006 roku przeładowano 281 000 t towarów, a szacuje się, że w 2015 roku przeładunki wyniosą 1,9 mln t. Centrum Dallas - Fort Worth jest jednym z największych CL w USA. Przewiduje się, że do końca XXI w. będzie ono największym takim centrum na całej zachodniej półkuli, z uwagi na łatwy dostęp do najważniejszych rynków, bardzo dobrze rozwiniętą sieć transportową, najniższe koszty dystrybucji i wynajęcia powierzchni magazynowych w całych Stanach Zjednoczonych. D-FW jest także jednym z największych beneficjentów porozumienia o wolnym handlu NAFTA (North American Free Trade Agreement). Dzięki temu wymiana miedzy Dallas - Fort Worth, a Meksykiem i Kanadą w czerwcu 2007 roku zwiększyła się w stosunku do czerwca 2006 roku o 3,9%, osiągając 69,5 mld USD. Firmy, które prowadzą swoją działalność gospodarczą na terenie centrum nie płacą podatków stanowych, a obywatele stanu Teksas nie płacą podatku od dochodów osobistych; dodatkowo Dallas i Fort Worth nie pobierają podatku miejskiego. Ponadto, w porównaniu z innymi metropoliami, koszt energii elektrycznej jest niższy, gaz bardzo tani i powszechnie dostępny. Dzięki dynamicznemu rozwojowi CL D-FW zatrudnienie w tej aglomeracji osiągnęło w 2005 roku poziom 2,9 mln pracowników.
Zniesienie barier celnych 1 maja 2004 roku i większa dostępność polskiego rynku dla firm zlecających badania kliniczne wpłynęły na zwiększenie zainteresowania transportem materiału biologicznego. Już w rok po integracji naszego kraju z Unią Europejską liczba tego typu przesyłek, przetransportowanych na przykład przez polski oddział TNT Express, wzrosła o 100% i ilości te rosną z roku na rok. Ogromne zainteresowanie rynku skłoniło tę firmę do stworzenia standardowej usługi przewozów materiału biologicznego i ciągłego jej doskonalenia (Clinical Express).
Główną zaletą Systemu GS1, oprócz jego globalnego zasięgu, jest możliwość wykorzystania szerokiej gamy standardów. Wybór najodpowiedniejszych rozwiązań, a potem ich właściwa implementacja, zależą przede wszystkim od zakresu posiadanej przez firmy wiedzy. Konsultanci zajmujący się wdrożeniami w szeroko rozumianej logistyce, specjaliści z zakresu technologii informatycznych, czy w końcu studenci rozpoczynający przygodę z automatyczną identyfikacją, poszukują odpowiedzi na wiele szczegółowych pytań, na przykład: jaka jest struktura numerów, który identyfikator należy wykorzystać, jaka lokalizacja kodu jest najodpowiedniejsza? Odpowiedź na pytania dotyczące standardów GS1 można znaleźć w jednym opracowaniu Specyfikacjach Ogólnych GS1, dostępnym na stronach internetowych http://www.gs1pl.org/. Specyfikacje są dokumentem obowiązującym we wszystkich organizacjach krajowych GS1. Stanowią zbiór spójnych definicji, często odwołujących się do norm ISO, oraz praktycznych objaśnień dla zasad Automatycznego Gromadzenia i Identyfikacji Danych. Dokument ten jest aktualizowany przez grupy robocze GS1 co najmniej raz w roku. Ze względu na pojawiające się ze strony Uczestników pytania dotyczące zmian w obecnie obowiązującej wersji 7.1, postaram się pokrótce opisać najistotniejsze z nich.
Niewątpliwe zalety konteneryzacji sprawiły, że przeżywa dziś ona swój prawdziwy rozkwit. Dynamika wzrostu przewozów kontenerowych jest imponująca. Tylko w 2006 roku przewieziono 139,3 mln TEU, o 174% więcej, niż w roku 1996.
Rozwój konteneryzacji przyczynił się z jednej strony do ograniczenia wielu szkód ładunkowych, z drugiej jednak stał się źródłem nieznanych dotychczas ryzyk.
Spośród ponad 21 mln TEU dostępnych na świecie, aż 19 mln wykorzystywanych jest w transporcie morskim. Potencjalnie każdy z kontenerów może zostać użyty niezgodnie ze swoim przeznaczeniem. Ostatnio coraz częściej zwraca się uwagę na kwestie bezpieczeństwa w łańcuchach dostaw i możliwości użycia kontenerów w atakach terrorystycznych oraz do przemytu na przykład broni masowego rażenia. Kontenery i statki je przewożące mogą stać się nie tyle celem ataku, co środkiem do jego przeprowadzenia. Również ubezpieczyciele dopatrują się wzrostu ryzyka ubezpieczeniowego w dynamicznym rozwoju konteneryzacji i powiązanej z tym koncentracji masy ładunkowej na terminalach i statkach.