W ostatnim okresie powszechnie podkreślana jest funkcja i znaczenie dróg o właściwych parametrach oraz podatności eksploatacyjnej dla prawidłowego przebiegu procesów gospodarczych. Tym samym na obszarze Europy został przewidziany układ dróg stanowiący podstawę połączeń międzynarodowych mogący być ujętym jako swoisty kręgosłup transportowy całego kontynentu. Układ ten został w większości numeratywnie oznaczony, a obowiązek realizacyjny w odniesieniu do niego przypisany został poszczególnym państwom będących członkami UE. Występujące w tym zakresie zadania otrzymały w szeregu przypadkach istotne wsparcie środków unijnych, będącymi często wyraźnie adresowanymi do konkretnego projektu - rozwiązania.

Idea powstania Paneuropejskich korytarzy transportowych została skonkretyzowana na trzech europejskich konferencjach transportowych, które odbyły się w Pradze (1991 rok), na Krecie (1994 rok) oraz w Helsinkach (1997 rok).