Podpis cyfrowy, nazwany przez prawników podpisem elektronicznym, wykonujemy za pomocą technik kryptograficznych. Podpis cyfrowy jest ciągiem bitów zależnym od podpisywanej wiadomości i od osoby, która podpisuje dokument.
Powinien charakteryzować się co najmniej taką samą silą i skutecznością jak podpis odręczny. Algorytmy podpisu cyfrowego projektuje się w oparciu o wybrany szyfr, stanowiący podstawę utworzenia tzw. asymetrycznego systemu kryptograficznego. W systemie takim z każdym użytkownikiem jest związana para kluczy: klucz do podpisywania wiadomości i klucz do weryfikacji podpisu. Klucz do podpisywania wiadomości jest tajny, znany tylko danej osobie, natomiast klucz do weryfikacji podpisu jest publicznie dostępny (być może dostępny w ograniczonym zakresie, np. w danej instytucji czy firmie). Podpisem wiadomości jest przekształcona kryptograficznie, za pomocą klucza tajnego, wiadomość. Weryfikacji podpisu dokonuje się przekształcając go za pomocą klucza publicznego.
Powinien charakteryzować się co najmniej taką samą silą i skutecznością jak podpis odręczny. Algorytmy podpisu cyfrowego projektuje się w oparciu o wybrany szyfr, stanowiący podstawę utworzenia tzw. asymetrycznego systemu kryptograficznego. W systemie takim z każdym użytkownikiem jest związana para kluczy: klucz do podpisywania wiadomości i klucz do weryfikacji podpisu. Klucz do podpisywania wiadomości jest tajny, znany tylko danej osobie, natomiast klucz do weryfikacji podpisu jest publicznie dostępny (być może dostępny w ograniczonym zakresie, np. w danej instytucji czy firmie). Podpisem wiadomości jest przekształcona kryptograficznie, za pomocą klucza tajnego, wiadomość. Weryfikacji podpisu dokonuje się przekształcając go za pomocą klucza publicznego.
Artykuł pochodzi z czasopisma „Logistyka” 2002/1.