Artykuł przedstawia wnioski z prac Podkomitetu SLF nad rozwojem kryteriów stateczności drugiej generacji. Zaprezentowano aktualnie stosowane podejście do zapewnienia bezpieczeństwa statecznościowego statkom wraz z krytyczną jego oceną. Przedstawiono działania podejmowane przez IMO w celu poprawy bezpieczeństwa statecznościowego statków w stanie nieuszkodzonym. Zaprezentowano również koncepcję kryteriów podatności, na podstawie której opracowywane są kryteria drugiej generacji.
W dawnych czasach podróże morskie obciążone były dużym ryzykiem utraty życia i mienia a także zanieczyszczenia środowiska naturalnego. W tamtym czasie ogromne ryzyko związane z podróżą morską na pokładzie statku było powszechnie znane i akceptowane, natomiast wiedza o tym jak budować bezpieczne statki oparta była jedynie na doświadczeniu, które zdobywano metodą prób i błędów. Błędami były oczywiście katastrofy morskie. Wnioski z zaistniałych wypadków pozwalały tworzyć zarys zaleceń dotyczących właściwych proporcji i wymiarów kadłuba statku oraz jego konstrukcji, takich, które miały zapewnić stateczność oraz dobre właściwości morskie. Zalecenia te były przekazywane z pokolenia na pokolenie między budowniczymi statków i były pilnie strzeżone.
W dzisiejszych czasach znaczne ryzyko towarzyszące podróżom morskim nie może już być akceptowane. Podejmuje się więc wszelkie działania zmierzające do jego redukcji. (…)
Artykuł zawiera 33830 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka