Do lat osiemdziesiątych XX wieku rolnictwo ekologiczne pozostawało poza zainteresowaniem instytucji rządowych. Pierwszym z krajów, który politycznie wsparł rolnictwo ekologiczne była Dania. Pod koniec lat osiemdziesiątych wprowadzono przepisy prawne dotyczące rolnictwa ekologicznego, sformułowano kryteria dotyczące ekologicznej produkcji oraz zasady kontroli i ich certyfikację. Ponadto wprowadzono logo oznaczające produkty rolnictwa ekologicznego. Działania duńskiego rządu odnosiły się również do marketingu, szkoleń oraz badań. W 1988 r. Niemcy wprowadziły dotacje dla rolników ekologicznych, środki te pochodziły z projektów dla rolnictwa w UE. Zasadnicze zmiany nastąpiły z chwilą wprowadzenia programów rolnośrodowiskowych. Duży udział obszarów objętych tymi programami doprowadził do rozwoju rolnictwa ekologicznego w Skandynawii oraz we Włoszech i w Austrii [6, s.204]. Jeśli chodzi o dynamikę, to aktualnie w Europie do najszybciej rozwijających się rynków żywności ekologicznej należą rynki: niemiecki, szwajcarski oraz rynki krajów skandynawskich, gdzie udział żywności ekologicznej w ogólnej sprzedaży żywności przekroczył 5%.
(…)
Artykuł zawiera 15496 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka 4/2012
Rozwój rolnictwa ekologicznego w Unii Europejskiej – plik PDF do pobrania