W amerykańskich opracowaniach zwartych i artykułach (cywilnych oraz wojskowych) podaje się, że chociaż działania logistyczne związane z prowadzeniem wojen mają długą historię, to pierwsza oficjalna definicja logistyki pojawiła się dopiero w 1905 roku. Autorem tej definicji był ówczesny major Chauncey B. Baker, który również omówił w swojej pracy tą problematykę w odrębnym podrozdziale pt. Logistyka.
C. B. Baker (1860 – 1936) był amerykańskim oficerem posiadającym rozległą wiedzę i doświadczenie logistyczne. Ukończył studia w Akademii Wojskowej w West Point, a jego kolegą w grupie był generał John J. Pershing, podczas pierwszej wojny światowej (od 1917 roku) dowódca amerykańskich sił ekspedycyjnych w Europie. W swojej karierze od podporucznika do generała, pełnił obowiązki na różnych stanowiskach w armii amerykańskiej w kraju i zagranicą, między innymi oficera sanitarnego, szefa kwatermistrzostwa dywizji, eksperta ds. transportu wojskowego, szefa załadunku wojsk na transport morski, wykorzystywany w relacji Stany Zjednoczone – Francja. Brał udział w badaniach organizacji jednostek i funkcjonowania służb armii amerykańskiej. Jego rozważania teoretyczne dotyczyły głównie transportu.
Problematyka logistyki
Baker zdefiniował termin „logistyka” następująco: „Gałąź sztuki wojennej odnosząca się do przewozu i zaopatrzenia armii jest nazywana logistyką”. System logistyczny (prosty i przejrzysty) powinien być starannie zorganizowany, wówczas daje odpowiednią „energię” wojskom.
Rozwiązanie problemów logistycznych wymaga określenia:
1. zarysu i celu kampanii oraz potrzeb – niezbędne do ustalenia potencjału przewozowego, który umożliwi dostarczenie środków materiałowo – technicznych do wyznaczonego punktu,
2. asortymentu i ilości zaopatrzenia – zależą od stanu osobowego i skompletowania w uzbrojenie i sprzęt oddziałów, charakteru i rozmiaru ekspedycji lub kampanii, klimatu, pory roku,
3. poziomu zapasów i wielkości dostaw – uwarunkowane rodzajem i zasięgiem operacji oraz obszarem teatru wojny,
4. sposobu uzupełniania zapasów – może być realizowane ze składów, zakupów na rynku, na podstawie kontraktów.
Baker twierdził, że raczej rzadko w historii wojskowości rozpatrywano problemy zaopatrzenia i transportu, chociaż od ich rozwiązania często zależał wynik wojny. W okresie feudalnym działania wojsk były uzależnione od eksploatacji zasobów miejscowych, dlatego armie dzielono na oddziały, żeby zwiększyć obszar pozyskiwania zaopatrzenia. Ruchy armii, więc często były podyktowane koniecznością zaspokojenia potrzeb, a do bitwy dochodziło, gdy w pobliżu napotkano nieprzyjaciela.
W prowadzonych wojnach planowano spustoszenie napadniętego kraju, żeby zniszczyć źródła zaopatrzenia i ograniczyć ruchliwość jego armii. Współcześnie nie zawsze może to przynieść paraliż przeciwnika, ponieważ zasoby nie są wyzyskiwane z obszaru teatru wojny, lecz wysyłane z bezpiecznie położonych magazynów i tyłowych składów.
Artykuł pochodzi z czasopisma „Logistyka” 5/2009.