Logistyka miejska wykorzystując wszelkie atrybuty logistyki w zakresie zgodności przedmiotu, miejsca, czasu, drogi, ilości, technologii, jakości, ekonomii, ekologii, i bezpieczeństwa dostaw, jawi się jako antidotum na patologię ruchu w centralnym obszarze miasta. Skuteczność tego remedium jest determinowana istniejącą i możliwą do osiągnięcia chłonnością transportową tego obszaru, głównie dla ruchu postojowego, w tym w zakresie zaopatrzenia handlu detalicznego i dostępności motoryzacyjnej dla jego klientów.
Współczesny człowiek to w dużym stopniu
homo motoricus.
Niedogodność dostępu do pożądanej sieci handlu śródmiejskiego skłania go do zakupów w peryferyjnych centrach handlowych z dostateczną powierzchnią parkingową, a to wiedzie do deprecjacji handlowo-usługowej śródmieścia. Występuje to szczególnie drastycznie w aglomeracjach, ale coraz częściej także już w miastach średnich i małych. Niezależnie od praw rynku, globalne racje społeczne i kulturowe widziane z perspektywy logistyki wskazują na miastotwórczą funkcję witalności śródmieścia oraz na zachowanie, a w wielu przypadkach nieodzowne przywracanie mu znaczącej funkcji handlowej.
Poza działaniem w zakresie inżynierii logistycznej ruchu, instrumentem służącym rewitalizacji handlowej śródmieścia, i to nie wymagającym inwestycji infrastrukturalnych, może być handel elektroniczny, zresztą przydatny także w operacjach poza sferą motorowej kongestii tego obszaru.