Charakterystyka Zakładów Samochodowych „Jelcz” SA
Jelczańskie Zakłady Samochodowe powstały w 1952 r. jako przedsiębiorstwo państwowe. Fabryka usytuowana jest około 25 km na pd.-wsch. od Wrocławia w miejscowości Jelcz – Laskowice. W styczniu 1995 r. firmę przekształcono w jednoosobową spółkę akcyjną Skarbu Państwa, wpisaną do rejestru handlowego pn. Jelczańskie Zakłady Samochodowe JELCZ SA i – tym samym – przestała ona funkcjonować jako przedsiębiorstwo państwowe. Końcowym etapem w procesie przekształceń własnościowych była zmiana w marcu 1995 r. własności państwowej na prywatną z udziałem partnera strategicznego, którym została, po nabyciu 51% udziałów przedsiębiorstwa, firma Zasada Centrum SA (obecna nazwa: ZASADA SA). Jeszcze w tym samym roku zapoczątkowano wprowadzanie zmian organizacyjnych. Wydzielono kolejne obszary działalności nie związane bezpośrednio z realizacją procesu produkcyjnego. Dalsze etapy restrukturyzacji umożliwiły dostosowanie Spółki do działalności w warunkach gospodarki rynkowej. W lipcu 2001 r. w wyniku restrukturyzacji, z Zakładów Samochodowych JELCZ SA wyodrębniono dwie spółki:
JELCZ – Samochody Ciężarowe Sp. z o. o. (produkcja pojazdów ciężarowych, w tym pożarniczych i wojskowych) oraz JELCZ – Komponenty Sp. z o. o. (produkcja podzespołów, zarówno dla własnych potrzeb, jak i klientów zewnętrznych).
Celem działalności Jelcz SA jest kompleksowa obsługa nabywców autobusów w zakresie: projektowo – konstrukcyjnym, produkcji, dostawy, serwisu gwarancyjnego i pogwarancyjnego. 1 lipca 2002 r. firmy skupione wokół Grupy Zasada utworzyły spółkę Polskie Autobusy Sp. z o. o. Udziałowcami spółki są:
• ZASADA SA – 60%
• Zakłady Samochodowe JELCZ SA – 20%
• AUTOSAN SA – 20%.
System PRODIS
Obecnie większość systemów informatycznych, wdrożonych w polskich firmach można sklasyfikować do systemów ewidencyjno – kontrolnych. Najczęściej systemy te spełniają funkcję wycinkowego przetwarzania danych księgowych, rzadziej – kompleksowego przetwarzania danych. Pragnieniem menedżerów jest eksploatacja systemów informacyjno – decyzyjnych, czyli takich, które poza ewidencjonowaniem, realizują szeroko pojęte wspomaganie decyzji gospodarczych.
Jak podaje K. Lysons, do użytkowych programów komputerowych, które można wykorzystać w zaopatrzeniu, zaliczyć można:
• systemy eksperckie – programy komputerowe wykorzystywane do rozwiązywania problemów z konkretnej dziedziny dzięki wyciągnięciu wniosków z bazy wiedzy, stworzonej i opracowanej przez specjalistów z danej dziedziny
• systemy wspierania decyzji, których zadaniem jest ułatwienie podejmowania decyzji przez osobę lub grupę osób dzięki podsumowaniu wszystkich dostępnych informacji z danej dziedziny.










