Obszar nadmorski Polski z dwoma dużymi zespołami portów morskich Gdańsk-Gdynia i Szczecin-Świnoujście funkcjonuje w układzie podstawowej sieci transportowej o znaczeniu krajowym i międzynarodowym. Kanwą tego układu są dwa wykształcone ciągi transportowe drogowokolejowe północ – południe prowadzące z obu zespołów portowych oraz łączący oba zespoły portowe ciąg kolejowo-drogowy przebiegający przez obszar całego regionu nadmorskiego. Jest to zarazem układ, który będzie stopniowo podlegał integracji z europejską siecią transportową, także w ramach środkowoeuropejskiego systemu transportowego TINA.
Podstawowe znaczenie dla funkcjonowania całego regionu nadmorskiego Polski, w tym obu zespołów portowych, mają dwa południkowe korytarze transportowe łączące porty polskie z ich zapleczem krajowym i zagranicznym. Ich rola w narodowym systemie transportowym wynika z tego, iż łączą one obie aglomeracje portowe z najbardziej uprzemysłowionymi regionami centralnej i południowej Polski oraz z zapleczem tranzytowym krajów Europy Środkowej. W obu korytarzach południkowych występuje duże natężenie strumieni ruchu towarowego i pasażerskiego. Polskie korytarze transportowe północ – południe obsługują około 90 % obrotów towarowych polskich portów morskich, które obecnie wynoszą rocznie około 4950 mln ton. W 2010 roku obroty portów polskich miały wzrosnąć do około 60 mln ton, a do 2020 roku do około 66-68 mln ton. (…)
Artykuł zawiera 21142 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka 5/2011