Polska w świadomości Polaków jest krajem morskim. Długość granicy morskiej wynosi 440 km (długość linii morskiej 770 km). Świadomość ta szczególnie narasta w miesiącach letnich, gdy jako turyści przyjeżdżają tu na wakacje. Polskie morskie wody terytorialne (8682 km), stanowią wraz z wodami wewnętrznymi (1991 km) i polską wyłączną strefą ekonomiczną (22,5 tys. km kw.) ponad 10% powierzchni terytorium Polski.
Jest to obszar dostępny do różnego rodzaju niezgodnego z prawem działania, a także dający możliwości do bezpośredniego zagrożenia infrastruktury polskiego wybrzeża i portów morskich przez siły przyrody. Nie potrafimy z naszego morza korzystać w sposób właściwy, a możemy utracić możliwość jego obrony jeśli Marynarka Wojenna nie będzie modernizowana. Warto w tym miejscu od razu przytoczyć, że siły morskie m.in. mogą być użyte do odstraszania potencjalnego przeciwnika, stabilizowania sytuacji w akwenie, prowadzenia działań osłonowych, lokalizowania, klasyfikowania, śledzenia i niszczenia sił morskich przeciwnika. Oddziaływanie licznych zagrożeń od strony morza oraz wywołanych działalnością ludzi w połączeniu z czynnikami atmosferycznymi, wywołują zmiany (z reguły) niekorzystne dla infrastruktury portowej i linii brzegowej.
Rozmiar i możliwości zagrożeń od strony morza oraz zagrożeń wywołanych czynnikiem ludzkim, a mających wpływ na styk „morze ląd”, można wskazać następujące:
• naturalne, np. katastrofy żywiołowe,
• wynikające z działalności ludzi:
– zagrożenia ekologiczne, np. epidemie i różnego rodzaju choroby,
– zagrożenia cywilizacyjne, np. zanieczyszczenia środowiska,
– zagrożenia destrukcyjne, np. przestępczość, błędy elit politycznych i tym podobne
Ze względu na specyfikę i liczbę państw (9) z dostępem do Morza Bałtyckiego, generują one różne zagrożenia co najmniej regionalne. Jednocześnie podejmowane są prawne, działania ochronne zapobiegające zmianą środowiska na Morzu Bałtyckim. (…)
Artykuł zawiera 18876 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka 5/2012