Transport jest jednym z ważniejszych czynników determinujących rozwój gospodarczy kraju. Nowoczesna infrastruktura logistyczna oraz efektywnie funkcjonujący system transportowy sprzyjają wzrostowi gospodarczemu silnych ośrodków Polski. Infrastruktura ta wzmacnia spójność społeczną, ekonomiczną i przestrzenną kraju oraz przyczynia się do wzmocnienia konkurencyjności polskiej gospodarki.
System transportowy może tworzyć impulsy rozwojowe w gospodarce, o ile będzie zdolny sprostać:
– wyzwaniu zwiększania dostępności usług transportowych,
– wyzwaniu ograniczania kosztów i czasu transportu, przy jednoczesnej sukcesywnej poprawie efektywności energetycznej i obniżaniu jednostkowych wskaźników emisyjności,
– potrzebie rozwoju inter- i multimodalności,
– innym oczekiwaniom użytkowników.
Spojrzenie na publiczny transport pasażerski przez pryzmat zrównoważonego rozwoju pozwala zadbać o wszystkie aspekty życia człowieka, tj. przyjazną gospodarkę, środowisko naturalne oraz bezpieczeństwo. Pozwala też całościowo rozpatrywać ważne zagadnienia z obszaru transportu, którego użytkownikiem jest człowiek.
Głównym celem krajowej polityki transportowej jest zwiększenie dostępności terytorialnej oraz poprawa bezpieczeństwa uczestników ruchu i efektywności sektora transportowego poprzez utworzenie spójnego, zrównoważonego i przyjaznego systemu transportowego w wymiarze krajowym (lokalnym) i europejskim. Założenia te wpisują się w cele opracowanego w styczniu 2013 r. średniookresowego dokumentu planistycznego „Strategia rozwoju transportu do roku 2020”, której istotą jest wskazanie celów i nakreślenie kierunków rozwoju transportu. Strategia ta uwzględnia cele i priorytetowe kierunki działań zidentyfikowane w strategicznych dokumentach krajowych oraz unijnych, w tym m.in. w „Strategii na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającemu włączeniu społecznemu >>Europa 2020<<„, jak również w „Krajowym Programie Reform (KPR) na rzecz realizacji Strategii >>Europa 2020<<„. Sprawne i efektywne zarządzanie transportem w logistyce miejskiej skutkuje lepszym wykorzystaniem potencjału gospodarczego regionów. Usługi publicznego transportu pasażerskiego, a tym samym cele dokonywania ich oceny w aspekcie zrównoważonego rozwoju, można rozpatrywać z punktu widzenia:
– użytkowników publicznego transportu pasażerskiego, np.:
- pasażerów w komunikacji miejskiej,
- rodziców i opiekunów dzieci oraz młodzieży dojeżdżających do szkół transportem zorganizowanym w celach edukacyjnych,
- turystów podczas przejazdów wycieczkowych,
- innych osób podczas przejazdów okolicznościowych i związanych z ochroną zdrowia i leczeniem,
- kierowców podczas realizacji zadań transportowych osób i towarów,
- organizatorów imprez masowych,
– zleceniodawców, w tym m.in.:
- administracji państwowej i samorządów lokalnych w zakresie organizacji miejskiego transportu pasażerskiego,
- organizacji oświatowych i turystycznych w zakresie przejazdów wycieczkowych,
- instytucji z obszaru służby zdrowia (usługi transportowe związane z ochroną zdrowia i leczeniem),
- osób prawnych i fizycznych zlecających przewóz towarów i osób,
– przedsiębiorstw transportowych realizujących zadania transportowe w obszarze publicznego transportu pasażerskiego,
– niezależnych jednostek oceniających (np. Transportowego Dozoru Technicznego, jednostek certyfikujących).
Artykuł zawiera 18940 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka
Szwiderski_Wybrane_aspekty_jakosci_publicznego_transportu_pasazerskiego.pdf