Celem pracy było sprawdzenie zgodności wartości swobodnej energii powierzchniowej (SFE3) badanych materiałów przy zastosowaniu do obliczania wartości kątów zwilżania mierzonych różnymi metodami dla materiałów ceramicznych (powłoki ZrN i TiAlN) osadzane metodą Arc-PVD. W pracy przedstawiono wyniki analizy statystycznej pomiarów kąta zwilżania pod kątem poprawności procedury pomiarowej, weryfikacji jednorodności próbek i zgodności wyników pomiaru swobodnej energii powierzchniowej dla dwu metod pomiaru. Przeprowadzone badania wskazują na zgodność wyników obu metod pomiarowych. Zaproponowano procedurę statystyczną weryfikacji wyników – kryteria odrzucania wyników jako błędne i ich powtarzania.
Miarą nierównoważności sił w obszarze międzyfazowym wynikających z różnego rodzaju oddziaływań międzycząsteczkowych jest napięcie międzyfazowe, które dla granicy faz ciecz – gaz i ciało stałe – gaz powszechnie nazywane jest napięciem powierzchniowym. Wyznaczanie wartości swobodnej energii powierzchniowej polimerów i tworzyw sztucznych – a także innych materiałów, np. materiałów ceramicznych – ma szerokie zastosowanie w wielu procesach eksploatacyjnych. Zwilżalność powierzchni materiałów przez ciecze smarujące odgrywa decydującą rolę w systemach tribologicznych. Szczepienia adhezyjne, będące jednym z mechanizmów zużycia w węźle tarcia, są silnie skorelowane z wartościami SFE materiałów tworzących węzeł tarcia. Wizualną miarą zwilżalności jest tzw. kąt zwilżania, którego wielkość jest ściśle związana ze swobodną energią powierzchniową ciała stałego i cieczy oraz międzyfazową ciało stałe – ciecz. Jednak pomiar kąta zwilżania nie jest sprawą prostą. (…)
Artykuł zawiera 43124 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka