W pracy omówiono nowoczesne technologie, które mogą być skutecznie aplikowane do szybkich napraw obiektów technicznych, zwłaszcza napraw wykonywanych w warunkach polowych do doraźnego usuwania uszkodzeń bojowych i awaryjnych sprzętu wojskowego. Dobierając technologie naprawcze uwzględniono przede wszystkim fakt, iż naprawy takie będą realizowane w trudnych warunkach polowych, bez dostępu do części zamiennych i skomplikowanej aparatury naprawczej. Dodatkowym kryterium doboru technologii naprawczej był pożądany krótki czas wykonania naprawy, który gwarantowałby szybki powrót uszkodzonego sprzętu do działania.
Z definicji BDR wynika, że jest to nie tylko naprawa uszkodzeń bojowych, ale również uszkodzeń eksploatacyjnych, umożliwiających szybkie przywrócenie zdatności uszkodzonych obiektów. Podstawową różnicą pomiędzy taką naprawą, a naprawą stacjonarną jest technologiczne dopuszczenie jej doraźności w celu usprawnienia sprzętu na czas wykonania zadania. Dopiero w następnej kolejności, gdy pozwala na to czas, można przeprowadzić naprawę stacjonarną w oparciu o dopuszczone i sprawdzone metody porównywalne z metodami stosowanymi przez producentów [1].
Metody BDR, jako że są bardzo często improwizowane, będą stale ewoluowały, podobnie jak ludzka wyobraźnia i myśl intelektualna. (…)
Artykuł zawiera 30965 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka
Technologie szybkich napraw obiektów technicznych – plik PDF do pobrania