Globalizacja, liberalizacja, konkurencyjność i integracja są podstawowymi czynnikami kształtującymi pozycję przedsiębiorstwa w sektorze transportu morskiego. W omawianym sektorze współpraca stała się dużo bardziej ważniejsza niż konkurencja w kształtowaniu efektywności przedsiębiorstwa. Współpraca zawsze charakteryzowała sektor żeglugi liniowej, głównie poprzez realizowane strategie: aliansów strategicznych, oraz fuzji i przejęć. Te strategie wzrostu przedsiębiorstwa w naturalny sposób przyczyniły się do wzrostu wielkości statków kontenerowych i spadku stawek frachtowych.
Z kolei, w sektorze sztauerski portowej następowała również konsolidacja rynku na skutek prywatyzacji portów morskich lub ich wyodrębnionych części administracyjnych – terminali kontenerowych. W konsekwencji prywatyzacja portów morskich na świecie, stanowiła przyczynek do pojawienia się globalnych operatorów terminali kontenerowych.
W omawianym artykule skoncentrowano się na integracji poziomej globalnych przewoźników morskich i globalnych operatorów terminali kontenerowych. W pracy przedstawiono następujące kluczowe obszary:
• Terminale dedykowane jako strategie kosztową i możliwość kontrolowania zintegrowanego łańcucha morskiego transportu kontenerowego.
• Strategie kontrolowania morskiego łańcucha podaży ładunków skonteneryzowanych, obejmująca przewoźników globalnych i operatorów terminalowych.
W artykule przedstawiono jeden z podstawowych problemów morskiego rynku transportu kontenerowego, jakim jest ewolucyjna rola terminali dedykowanych. Terminale dedykowane dla portowych przedsiębiorstw sztauerskich zapewniają bezpieczeństwo ładunku, natomiast w przypadku przedsiębiorstw żeglugi liniowej – kontenerowej zapewniają one stabilność kosztową i możliwość (…)
Artykuł zawiera 50900 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka 5/2011