Informacje na temat technologii EPC zostały przedstawione już wcześniej w "Logistyce", m.in. w nr 1/2004 i 4/2004. Niniejszy artykuł otwiera cykl artykułów, dotyczących standardów danych zapisywanych w tagu EPC.
W elektronicznym nośniku danych, jakim jest tag EPC (Electronic Produkt Code), będzie zapisany tylko numer identyfikacyjny. Będzie to jeden z poniższych standardów danych:
– SGTIN
– SSCC
– SGLN
– GRAI
– GIAI
– GID.
Z powyższego zestawienia wynika, że numer identyfikacyjny EPC zawiera istniejące, kluczowe numery EAN.UCC z wyjątkiem ostatniego – GID (General Identifier), który jest niezależny od wszystkich znanych, istniejących specyfikacji lub schematów identyfikacji.
W tym artykule zostanie szerzej przedstawiony pierwszy z tych standardów, czyli SGTIN. W tagach EPC będzie zapisywany, bazujący na GTIN numer identyfikacyjny nazywany w skrócie SGTIN (Serialized Global Trade Identification Number). Ponieważ GTIN identyfikuje tylko rodzaj produktu, a nie identyfikuje indywidualnie każdego produktu, dlatego w celu uzyskania tej możliwości w tagu EPC do GTIN dodano numer indywidualny. W ten sposób możliwa jest identyfikacja, np. każdej puszki Coca Coli, każdej pary spodni itp.
Artykuł pochodzi z czasopisma "Logistyka" 6/2004.