Praca zawiera porównanie wyników badań prowadzonych na reaktorach platynowych zawierających różne ładunki platyny, w aspekcie oceny ich zdolności do konwersji tlenków azotu za pośrednictwem amoniaku. W pracy zamieszczono wyniki badań fizyko-chemicznych struktury powierzchni aktywnej reaktorów wykonanych przy pomocy mikroskopu SEM.
Przedstawiono obrazy topografii powierzchni aktywnej oraz punktową analizę jej składu chemicznego. W opracowaniu zawarto wyniki obliczeń konwersji NOX i NO oraz udziału NO w NOX, w funkcji temperatury pracy reaktorów wraz z wyznaczonymi charakterystycznymi parametrami pracy. Artykuł zawiera wyniki pomiarów ucieczki amoniaku mierzonej za badanymi reaktorami. Uzyskane wyniki badań wykazały możliwość zastosowania reaktorów platynowych do redukcji tlenków azotu amoniakiem jedynie w wąskim zakresie temperatury. Wykazano wpływ wzrostu ładunku platyny na wzrost uzyskiwanych poziomów konwersji NOX oraz zmniejszanie ucieczkiObecnie jednym z podstawowych problemów, które należy rozwiązać w odniesieniu do ograniczania emisji substancji szkodliwych w silnikach o zapłonie samoczynnym jest opracowanie wysoce skutecznego układu katalitycznego zmniejszającego stężenie tlenków azotu w gazach wylotowych do poziomów określonych w normie Euro 5 oraz planowanych w przyszłości dla Euro 6. W silnikach o zapłonie samoczynnym skuteczna redukcja tlenków azotu jest ograniczona z powodu obecności w spalinach wysokich stężeń tlenu. (…)
Artykuł zawiera 15703 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka