Pogarszający się stan środowiska naturalnego, w którym żyjemy, zmiany klimatyczne, narastające zatory na drogach, wysoka liczba ofiar wypadków drogowych, pogarszający się klimat akustyczny środowiska, to tylko niektóre aspekty rozwoju transportu drogowego. Z drugiej strony transport jest kluczowym czynnikiem rozwoju nowoczesnej gospodarki. Jednak powszechnie wiadomo, że istnieje stalą sprzeczność pomiędzy dążeniem społeczeństwa do większej mobilności, a negatywnymi skutkami głównie dla środowiska naturalnego i jakości życia, jakie niesie ze sobą stały wzrost pracy przewozowej w sektorze transportu, w tym głównie w transporcie drogowym. Co więc należy rozumieć przez zrównoważony transport? Odpowiedź na to nie jest ani prosta, ani jednoznaczna. Nad zdefiniowaniem tego terminu trwają prace na forum międzynarodowym od ponad dwudziestu lat. Transport, jako sektor gospodarki, został uznany w Piątym Programie Środowiskowym UE za jeden z najbardziej uciążliwych ekologicznie działów gospodarki. Uruchomiono w 1998 r. po szczycie w Cardiff działania nastawione na monitorowanie efektywności działań podejmowanych w celu skierowania transportu na tory zrównoważonego rozwoju. Zrównoważony transport to transport świadomy środowiskowo, optymalny ekonomicznie, społecznie uzasadniony i politycznie odpowiedzialny.
Przez świadomy środowiskowo (environmentally sensible) należy uznać taki transport, który w swoim rozwoju uwzględnia również aspekt ekologiczny. Negatywny wpływ transportu na środowisko naturalnie jest doskonale rozpoznany i znajduje odzwierciedlenie w wielu dokumentach programowych, zarówno dotyczących ogólnie rozwoju gospodarczego, np. Strategia Lizbońska z 2000 r.










