Rozwiązania oparte na technologii RFID z zastosowaniem standardów EPC znalazły swoje zastosowanie w różnych gałęziach gospodarki. W latach 2003-2005 wdrożenia pilotowe obejmowały przede wszystkim branżę FMCG i częściowo ochronę zdrowia i wojsko. Oprócz wymienionych branż w najbliższych latach EPCglobal będzie wspierał i rozwijał wdrożenia w sektorze motoryzacyjnym, przemyśle aerokosmicznym i przemyśle odzieżowym.
Wprowadzenie
Otwarte standardy EPC to nie tylko standardowy sposób zapisu określonej informacji w tagu EPC, ale przede wszystkim sieć EPCglobal pozwalająca automatycznie identyfikować jednostki w łańcuchu dostaw w każdym przedsiębiorstwie, w każdej gałęzi przemysłu, na całym świecie. Sieć EPCglobal składa się z kilku podstawowych elementów, a mianowicie:
- EPC – kod produktu zapisany na elektronicznym nośniku, globalnie indywidualny identyfikator obiektu;
- tagi i czytniki – urządzenia do gromadzenia danych, łączące przepływ towarów z przepływem informacji;
- Middleware – oprogramowanie stosowane w celu filtrowania danych wyjściowych z czytników i redukcji przeładowania sieci, stanowi interfejs do wewnętrznych systemów informatycznych oraz sieci EPCglobal;
- ONS (Object Naming Service) – zasób, który „wie”, gdzie jest przechowywana informacja o EPC (ONS jest podobny do DNS);
- EPC IS (EPC Information Service) – serwer umożliwiający użytkownikom wymianę danych między parterami handlowymi w oparciu o kody EPC. Serwer ten używa języka PML (Physical Markup Language) – zaprojektowanego przez laboratorium Auto – ID jako metody opisu produktu. Jest on standaryzowanym słownikiem XML dla opisu obiektu fizycznego, systemów, procesów i środowisk związanych z obiektem.
Rys. 1. Schemat ideowy sieci EPCglobal
- Standardy fizycznej wymiany obiektów EPC. Subskrybenci EPCglobal wymieniają fizyczne obiekty (opakowania detaliczne, zbiorcze, palety itp.), które identyfikowane są przez unikalny numer EPC, zapisany w tagu EPC. Architektura EPCglobal określa standardy wymiany fizycznych obiektów i jest zaprojektowana w ten sposób, by zapewnić subskrybentowi, który dostarcza fizyczne obiekty innemu subskrybentowi, prawidłowe określenie i interpretację tych obiektów. Standardy występujące w ramach tej grupy to przede wszystkim: Protokół tagu EPC i Specyfikacja danych tagu EPC. Pierwszy z nich definiuje sposób, w jaki dane są przenoszone za pośrednictwem sygnału radiowego do czytnika RFID, natomiast drugi definiuje format i znaczenie tych danych, czyli kod EPC. Urządzenia działające w oparciu o te standardy w ramach tej grupy to tagi EPC.
- Standardy wymiany danych EPC. Korzyść, jaką subskrybenci czerpią z sieci EPCglobal poprzez wymianę informacji z innymi uczestnikami sieci, polega na zwiększeniu „widoczności” ruchu fizycznych obiektów po opuszczeniu terenu przedsiębiorstwa subskrybenta. Architektura EPCglobal określa standardy wymiany danych EPC, dzięki którym subskrybent wie, w jaki sposób dzielić się danymi z innymi subskrybentami poprzez sieć EPCglobal. Poza tym subskrybent, poprzez tę grupę standardów, ma zapewniony dostęp do usług podstawowych EPCglobal i innych współdzielonych usług, które ułatwiają wymianę danych o numerach EPC. Standardy i specyfikacje, a więc interfejs wymiany danych EPC stanowią: Interfejs aplikacji ONS, Zarys EPC IS i Interfejsu zapytań EPC IS. Sprzęt i oprogramowanie biorące udział w tej grupie standardów to: EPC IS (serwis informacyjny EPC), Wyszukujący, czyli aplikacja wyszukująca określone dane o numerach EPC umieszczone na EPC IS Dostępowych określonych subskrybentów EPCglobal, i ONS Root (źródłowy serwis określania obiektu), czyli serwis „szukający”, który kod EPC traktuje jako dane wejściowe, natomiast produkuje na wyjściu adres (w formie adresu URL) z serwisu EPC IS określonego subskrybenta EPCglobal, który nadał poszukiwany numer EPC.
- Standardy infrastruktury EPC. Aby móc dzielić się danymi EPC, każdy subskrybent prowadzi operacje w ramach własnej działalności, które obejmują m.in. tworzenie identyfikatorów EPC dla nowych obiektów. Dzięki unikalności numerów EPC można podążyć za ich ruchem i gromadzić te informacje w systemach informatycznych wewnątrz własnej organizacji. Architektura EPCglobal określa standardy interfejsu dla większości elementów infrastruktury wymaganych dla gromadzenia i zapisywania danych EPC, tak więc pozwala subskrybentom budować ich wewnętrzne systemy przy zastosowaniu interoperacyjnych elementów. Wśród standardów i specyfikacji należących do tej grupy należy wymienić: Protokół czytników EPC (służący właściwej interpretacji odczytanych numerów EPC), Specyfikacje dotyczące filtrowania i gromadzenia danych (służące przekonwertowaniu danych z tagu do lokalnej EPC IS Dostępowej), Interfejs zapytań EPC IS (umożliwiający wyszukanie informacji o konkretnym numerze EPC poprzez EPC IS Wyszukujący, czyli interfejs pomiędzy lokalnym a zewnętrznym EPC IS). Oprogramowanie i sprzęt działający poprzez wymienione interfejsy to przede wszystkim: czytniki EPC/RFID, tzw. aplikacja „RFID Middleware” (filtrująca i gromadząca dane o numerach EPC), EPC IS Dostępowy (udostępniający dane o numerach EPC innym subskrybentom sieci EPCglobal), lokalny ONS (umożliwiający wyszukanie konkretnego numeru EPC za pośrednictwem ONS Root).
W ramach funkcjonowania sieci EPCglobal istnieją obecnie standardy o statusie zatwierdzonych i tych, które wciąż są przedmiotem uzgodnień i opracowywania. Wśród ratyfikowanych standardów należy wymienić:
- Standard danych w tagu EPC (EPC Tag Data Standard version 1.1. rev 1.27)
- Standard UHF 2 generacji (Class 1 Generation 2 UHF Air Interface Protocol Standard Version 1.0.9)
- Zarys architektury EPCglobal (EPCglobal Architecture Framework Version 1.0)
- Specyfikacja ONS (Object Naming Service (ONS) Specification Version 1.0)
- Specyfikacja ALE (Application Level Event (ALE) Specification Version 1.0).
Cały artykuł w formacie PDF.










