W poprzednim artykule ("Logistyka" 3/05) zostały przedstawione ogólne rozważania odnośnie planowania dystrybucji. Teraz przyjrzyjmy się dokładniej obliczeniom wykonywanym na poszczególnych etapach procesu planistycznego. Przeanalizujemy dwa scenariusze, które razem wydają się z grubsza odpowiadać większości sytuacji spotykanych w praktyce.
W obu przypadkach zakładamy, że mamy do czynienia z dystrybucją dwuetapową: pewien produkt jest najpierw transportowany z Zakładu Produkcyjnego (ZP) do Głównych Centrów Dystrybucyjnych (GCD), stamtąd zaś do Lokalnych Centrów Dystrybucyjnych (LCD). Scenariusze te różnią się czasem reakcji w dostawach pomiędzy GCD a LCD. W pierwszym z nich mamy do czynienia z długim czasem reakcji – powiedzmy kilkutygodniowym, w drugim jest to krótki czas reakcji: najwyżej kilkudniowy. W związku z tym zastosowane zostaną odmienne podejścia do planowania na tym etapie dystrybucji: koncentracja na planowaniu średnioterminowym – w przypadku pierwszego scenariusza; natomiast w przypadku drugiego scenariusza – koncentracja na planowaniu krótkoterminowym.
Obliczenia w planowaniu logistycznym z reguły prowadzone są z pomocą odpowiednich tabel, które mogą być zrealizowane w oparciu o arkusze kalkulacyjne bądź z pomocą specjalistycznego oprogramowania. Aby zbytnio nie komplikować opisów, przedstawione poniżej tabele planistyczne są dosyć uproszczone. W praktyce potrzebnych jest szereg dodatkowych danych i bardziej skomplikowane obliczenia po to, aby zapewnić należytą jakość planów.
Scenariusz 1
Tak jak to powyżej zaznaczono, pierwszy ze scenariuszy zakłada, że LCD przesyłają przewidywane średnioterminowe zapotrzebowanie do GCD. Na tej podstawie GCD obliczają swoje zapotrzebowania i wysyłają je do ZP. Następnie odbywa się planowanie produkcji, potem planowanie wysyłek z ZP do GCD i wreszcie planowanie wysyłek z GCD do LCD, które zamyka cykl planistyczny.
W obu przypadkach zakładamy, że mamy do czynienia z dystrybucją dwuetapową: pewien produkt jest najpierw transportowany z Zakładu Produkcyjnego (ZP) do Głównych Centrów Dystrybucyjnych (GCD), stamtąd zaś do Lokalnych Centrów Dystrybucyjnych (LCD). Scenariusze te różnią się czasem reakcji w dostawach pomiędzy GCD a LCD. W pierwszym z nich mamy do czynienia z długim czasem reakcji – powiedzmy kilkutygodniowym, w drugim jest to krótki czas reakcji: najwyżej kilkudniowy. W związku z tym zastosowane zostaną odmienne podejścia do planowania na tym etapie dystrybucji: koncentracja na planowaniu średnioterminowym – w przypadku pierwszego scenariusza; natomiast w przypadku drugiego scenariusza – koncentracja na planowaniu krótkoterminowym.
Obliczenia w planowaniu logistycznym z reguły prowadzone są z pomocą odpowiednich tabel, które mogą być zrealizowane w oparciu o arkusze kalkulacyjne bądź z pomocą specjalistycznego oprogramowania. Aby zbytnio nie komplikować opisów, przedstawione poniżej tabele planistyczne są dosyć uproszczone. W praktyce potrzebnych jest szereg dodatkowych danych i bardziej skomplikowane obliczenia po to, aby zapewnić należytą jakość planów.
Scenariusz 1
Tak jak to powyżej zaznaczono, pierwszy ze scenariuszy zakłada, że LCD przesyłają przewidywane średnioterminowe zapotrzebowanie do GCD. Na tej podstawie GCD obliczają swoje zapotrzebowania i wysyłają je do ZP. Następnie odbywa się planowanie produkcji, potem planowanie wysyłek z ZP do GCD i wreszcie planowanie wysyłek z GCD do LCD, które zamyka cykl planistyczny.
Artykuł pochodzi z czasopisma "Logistyka" nr 4/2005.