Reklama Opel 2
Reklama Opel 2
Reklama Opel 1

Zarządzanie zapasami, standardy globalne EAN/UCC, współpraca w łańcuchach dostaw, usprawnianie pracy magazynów, wykorzystanie automatycznej identyfikacji to główne tematy zaplanowanych na 24 czerwca br. Opolskich Warsztatów Logistycznych. Organizatorami warsztatów są: Agencja Rozwoju Opolszczyzny SA Centrum Obsługi Inwestora oraz Instytut Logistyki i Magazynowania EAN Polska.

Etykiety logistyczne z Citizen Systems CL-E720

Citizen Systems CL-E720 to drukarka do etykiet wysyłkowych, etykiet do zarządzania zapasami, list kompletacji i raportów dostaw. Wszechstronne urządzenie jest dostępne w trzech wersjach: CL-E720 z głowicą drukującą 203 dpi do klasycznych etykiet logistycznych, CL-E730 z głowicą drukującą 300 dpi do bardziej skomplikowanych, szczegółowych etykiet oraz CL-E720DT, które drukuje wyłącznie w trybie termicznym. To sprawia, że ​​seria CL-E720 jest idealna dla firm logistycznych.

Jednym z najistotniejszych aspektów współczesnej logistyki jest
śledzenie przepływu materiałów w łańcuchu dostaw, rozumiane jako rejestrowanie
aktualnego pobytu danej jednostki logistycznej w łańcuchu. Może się to odbywać
albo na podstawie informacji przenoszonych do systemu informatycznego poprzez
ich przepisywanie z dokumentów związanych z wymianą towarów, albo poprzez
automatyczne odczytywanie informacji zawartych wprost na opakowaniach jednostek
logistycznych. Jednakże pierwszy z wymienionych sposobów związany jest z pewnym
niebezpieczeństwem utraty korelacji pomiędzy informacjami występującymi na
dokumencie a informacjami o fizycznej zawartości jednostki logistycznej.
Automatyczna identyfikacja natomiast, daje pewność, ze w danym momencie
rejestrowany jest właściwy towar podlegający wymianie w łańcuchu dostaw.

Globalny kod kreskowy

Wymiana towarów pomiędzy dostawcami i odbiorcami realizowana w środowisku
otwartym wymaga stosowania standardów identyfikacyjnych tak, aby w dowolnym
ogniwie łańcucha wszystkie informacje były jednoznacznie interpretowane. Jest to
możliwe przez 30-letnie już funkcjonowanie światowego systemu EAN.UCC,
zawierającego standardy identyfikacji materiałów w obiegu detalicznym i
hurtowym, jednostek logistycznych, fizycznych miejsc lokalizacji, zasobów i
usług. EAN.UCC jest to jedyny, międzybranżowy i międzynarodowy system
jednoznacznej i automatycznej identyfikacji oraz elektronicznej wymiany danych,
stosowany w przemyśle, handlu, usługach i administracji. System EAN.UCC
wykorzystywany jest już w 102 krajach. W celu umożliwienia automatycznego
odczytu standardowych w skali świata oznaczeń przyjęto, że systemy informatyczne
i aplikacje automatycznej identyfikacji działające w standardzie globalnym, będą
używały następujące symboliki kodów kreskowych: EAN – 8, EAN    13, ITF – 14
(oznaczenia numeryczne) oraz kod EAN – 128 (oznaczenie alfanumeryczne) wraz ze
standardowymi Identyfikatorami Zastosowań. Standardowe oznaczenia kodowe
określane są następującymi akronimami: GTIN (Global Trade Identification Number)
– Globalny Numer Identyfikacyjny), SSCC (Serial Shipping Container Code) –
Seryjny Numer Jednostki Wysyłkowej), GLN (Global Location Number) – Globalny
Numer Lokalizacyjny) oraz GIAI (Global Individual Asset Identifier) – Globalny
Identyfikator Zasobów Indywidualnych), GRAI (Global Returnable Asset Number) –
Globalny Identyfikator Zasobów Zwrotnych), GSRN (Global Service Relation Number)
– Globalny Numer Relacji Usługowej). Wiele firm wdrażających w logistyce systemy
informatyczne rozpoczyna pracę z systemem identyfikacji na własną rękę. Jednak
samodzielne wdrażanie światowego standardu nie zawsze przebiega bezproblemowo.
Standardów technicznych kodów kreskowych jest kilkadziesiąt, ale standard
oznaczeń kodowych jest tylko jeden i tylko on daje możliwość zintegrowania
logistyki w skali świata. Dlatego w przypadku wykorzystywania w systemach
informatycznych standardów EAN.UCC warto zwrócić się o pomoc do Instytutu
Logistyki i Magazynowania w Poznaniu – Krajowej Organizacji EAN Polska, gdzie w
Dziale Automatycznej Identyfikacji (poprzednio Zakład Konsultingowy), wspieranym
kompetencjami wyspecjalizowanych komórek Instytutu, można wyjaśnić wszelkie
wątpliwości.

Identyfikacja pod kontrolą

rys.1. Drukarka kodów kreskowych

Dział Automatycznej Identyfikacji

Jego podstawową działalnością jest promowanie i wdrażanie nowych technologii ADC
(Automatic Data Capture), kompleksowa obsługa firm kodujących, pomoc przy
doborze urządzeń ADC i oprogramowania oraz materiałów eksploatacyjnych. Wśród
urządzeń do automatycznej identyfikacji wyróżnić można ręczne i ladowe czytniki
kodów kreskowych różnych producentów połączone bezpośrednio z komputerem,
przenośne terminale oraz drukarki kodów kreskowych. Te pierwsze znajdują
zastosowanie przede wszystkim w sklepach, supermarketach, gdzie skanuje się
numeryczne oznaczenia kodowe (GTIN) przedstawiane w standardowej symbolice kodu
kreskowego (najczęściej EAN – 13), poprzez który następuje odniesienie do
właściwego rekordu w systemie informatycznym. Przenośne terminale do zbierania
danych (PDT – portable data collection terminal), nazywane również przenośnymi
kolektorami danych, stosuje się wszędzie tam, gdzie bezpośrednie podłączenie
czytnika kodów kreskowych do systemu informatycznego jest niemożliwe, bądź
nieopłacalne, np. w dużych halach magazynowych, na placach przeładunkowych itp.
Najczęściej stosowany jest sprzęt takich firm jak Denso, Symbol, Metrologic.
Informacje odczytane z kodów są zapisywane w pamięci terminala, a po zakończeniu
operacji przyjmowania przesyłek do magazynu, są transmitowane do głównego
systemu ewidencyjnego. Znaczna część oferowanych przez Dział Automatycznej
Identyfikacji terminali przenośnych jest zgodna ze standardami wypracowanymi w
ostatnich latach dla systemów operacyjnych komputerów osobistych w zakresie
oprogramowania zarówno terminala jak i komputera, który zbiera i przechowuje
dane. Terminale wyposaża się w urządzenia do transmisji danych, które następują
z pomocą złączy RS, stacji dyskietek lub drogą radiową (system RF – Radio
Frequency). Szczególnie te ostatnie cieszą się dużym zainteresowaniem, ponieważ
są najwygodniejsze w użyciu. Dział Automatycznej Identyfikacji udziela
szczegółowych informacji na temat wszystkich urządzeń, które znajdują się w jego
ofercie. Jest to szczególnie ważne, gdy firma wybiera sprzęt, który będzie
pracował w trudnych warunkach. Terminale bywają narażone na wpływ niekorzystnych
czynników, jak kurz i wilgoć, dlatego też warto dowiedzieć się, czy wybrany
sprzęt jest na nie odporny. Terminale mają dodatkowe gniazda do przyłączenia
ręcznych czytników kodów kreskowych, skanera, czytnika taśmy magnetycznej,
drukarki kodów, wagi drukujących kody itp. i pozwalają kontrolować np. czas
pracy na podstawie odczytów karty pracy z kodem kreskowym, monitorują pracę
urządzeń, zbierają dane do zarządzania produkcją w czasie rzeczywistym, mogą być
również stosowane w miejscach formowania przesyłek, aby sprawdzić czy właściwe
produkty zostają wysłane do właściwego odbiorcy. Innym rodzajem urządzeń ADC są
drukarki kodów kreskowych takich producentów jak Zebra, Eltron , Sato, Tec,
Citizen. Zainstalowanie ich w firmie pozwala na samodzielne drukowanie etykiet z
kodami kreskowymi.
Właściwy dobór sprzętu ADC, indywidualnie uwzględniający wewnętrzne
uwarunkowania firmy, pozwala na realizację wymaganych zadań przy najniższych
kosztach wdrożenia. Należy jednak pamiętać, że sprzęt ADC, nawet prawidłowo
dobrany, jest ostatnim ogniwem w procesie wdrażania nowoczesnych rozwiązań
logistycznych, które mają funkcjonować w otwartym łańcuchu dostaw. Sprzęt musi
współpracować z odpowiednio dobranym systemem informatycznym, a system
informatyczny musi uwzględniać odpowiednio zaprojektowaną organizację systemu
logistycznego.

Identyfikacja pod kontrolą

rys. 2. Skaner do odczytu kodów

 

Konsultacje dla każdego

Dział Automatycznej Identyfikacji ILiM nie ogranicza się jedynie do
przedstawiania i sprzedaży urządzeń ADC. W znacznej mierze przeprowadza
konsultacje dotyczące zagadnień, na które nie udzielają odpowiedzi liczne firmy
komputerowe dostarczające sprzęt i oprogramowanie dla systemów informatycznych
przedsiębiorstw. Konsultacje udzielane firmom przystępującym do systemu EAN*UCC
poruszają przede wszystkim problematykę zasad stosowania standardów EAN*UCC,
procedur rejestracji, sposobów znakowania towarów (jednostek konsumenckich i
opakowań zbiorczych), sposobów kodowania towarów o zmiennej ilości, doboru
etykiet z kodem kreskowym z uwzględnieniem warunków przechowywania towarów oraz
wyliczania cyfry kontrolnej. Prócz tego pracownicy Działu Automatycznej
Identyfikacji, wspierani kompetencjami specjalistów z EAN Polska (ILiM),
przeprowadzają na szeroką skalę konsultacje dla urzędów, instytucji i uczelni na
temat stosowania różnych symbolik kodów kreskowych i kodów matrycowych,
drukowania kodów w warunkach dużego zapylenia, znakowania środków trwałych,
znakowania profili z tworzywa MDF, oznaczania palet, stosowania etykiet
zabezpieczających, drukowania tabliczek znamionowych, stosowania etykiet
wielokrotnego odklejania, nanoszenia symboli kodowych na kartach
identyfikacyjnych, wydruku przywieszek znakowanych kodem kreskowym,
bezprzewodowego sprzętu do identyfikacji, stosowania kodu kreskowego do
sterowania urządzeniami, doboru urządzeń do pracujących systemów
informatycznych, kontroli przepływu materiałów w produkcji, doboru czytników
kodów kreskowych oraz identyfikacji w magazynie z wykorzystaniem terminali RF.
Dodatkową działalnością działu jest realizacja zamówień na wzorce kodów
kreskowych EAN-13, EAN-8, ISSN, ISBN, EAN-128.
Dział Automatycznej Identyfikacji pozwala firmom, które zgłaszają się po pomoc,
efektywnie przyswoić w krótkim czasie podstawy eksploatacji systemu
identyfikacji, a jednocześnie dostarcza dla Krajowej Organizacji EAN Polska
cennego materiału o rzeczywistych potrzebach klientów. Współpraca z innymi
komórkami organizacyjnymi Instytutu umożliwiła przygotowanie ofert kompleksowych
na rozwiązania systemów obsługi informatycznej dla magazynów w dowolnej skali
wielkości.
 

Identyfikacja pod kontrolą

rys. 3. Skanery do odczytu kodów

Identyfikowanie od podszewki

Integralną częścią procesów automatycznej identyfikacji jest informatyka, bez
której nie byłoby możliwe ani efektywne wykorzystywanie urządzeń ADC, ani
efektywne wykorzystywanie globalnego systemu EAN*UCC.
W otwartym łańcuchu dostaw obsługiwanym przez różne systemy informatyczne
występuje wiele lokalizacji, które powinny być identyfikowane przez partnerów
handlowych różnych firm przemieszczających między sobą wiele jednostek
logistycznych. Proces współpracy na skalę globalną nierzadko jest jeszcze
nowością dla niektórych firm i często wymaga wprowadzenia zmian organizacyjnych.

Na trasie przemieszczania jednostek logistycznych w otwartym łańcuchu dostaw
zachodzą różne zdarzenia. Determinują one zakres informacji, jakie powstają w
kolejnych ogniwach łańcucha poprzez kolejne ich dodawanie lub aktualizowanie.
Otwarty łańcuch dostaw musi być zorganizowany tak, aby dane przekazywane razem z
jednostką logistyczną mogły być przez różne systemy informatyczne pobierane w
każdym jego ogniwie. Istnieje zatem potrzeba umieszczania odpowiednich
informacji logistycznych nie na dokumentach, lecz na samych materiałach
(jednostkach logistycznych). A to wymaga stosowania jednego standardu wymiany,
który będzie „rozumiany” przez działające w łańcuchu dostaw różne systemy
informatyczne. W efekcie uzyskuje się zharmonizowany system wspomagający
zarządzanie fizycznym łańcuchem dostaw.
Kod EAN – 13 funkcjonuje już w Polsce od dłuższego czasu, tak więc jego obsługa
przez różnego rodzaju urządzenia i systemy informatyczne nie nastręcza
problemów. To, co jest najbardziej dla logistyki interesujące to identyfikowanie
w bardziej wyrafinowanym oznaczeniu kodowym, jakim jest EAN-128. Kod ten pozwala
na zapisanie wielu ważnych informacji w postaci jednego ciągu znaków (zakodować
można 128 znaków alfanumerycznych z górnego zakresu tablicy ASCII -dostępnych na
klawiaturze komputera). Jest to bardzo przydatne w całym łańcuchu logistycznym.
Jednym ruchem skanera możliwe jest odczytanie kilku różnych informacji
zapisanych w kodzie. W celu rozróżnienia – przez system informatyczny, jakiego
rodzaju informacje są zakodowane w przeczytanym ciągu znaków, stosuje się
standardowe Identyfikatory Zastosowań. Każdy zastosowany IZ jednoznacznie
określa, jakiego typu dane występują bezpośrednio po nim. Urządzenia ADC
odczytują tylko określoną sekwencję znaków, za pomocą których zapisane są
informacje. W przypadku wykorzystywania kodu EAN-128 same urządzenia ADC bez
systemu informatycznego są w niewielkim stopniu przydatne. Najistotniejszym dla
klientów problemem jest właściwe dobranie do systemu informatycznego, programów
do urządzeń ADC oraz samych urządzeń. Wielu przedstawicieli firm popełnia błąd,
gdy w pierwszej kolejności zakupują urządzenia ADC, a dopiero potem zastanawiają
się w jaki sposób sprawić, by działały w satysfakcjonujący sposób. Kolejność
zakupu powinna być odwrotna – najpierw buduje się system wraz z programami do
odczytu, a dopiero później dobiera się odpowiedni sprzęt. Nie ma zbyt dużo
dobrych rozwiązań informatycznych na rynku, które potrafiłyby odczytać stosowane
przez przedsiębiorców globalne kody, zwłaszcza EAN-128. Z reguły dostawcy
systemów informatycznych czekają na sygnały od swoich odbiorców, aby w ten
sposób przystosowywać programy do ich oczekiwań. Natomiast odbiorcy nie mają
jeszcze wystarczającej świadomości i wiedzy o możliwych zastosowaniach. Systemy
logistyczne projektowane w ILiM w oparciu o dostępne lub specjalnie wykonywane
oprogramowanie pozwalają urządzeniom ADC odczytywać pełne ciągi znaków kodu
EAN-128, a oprogramowanie wybiera tylko te informacje, które są w danym
przedsiębiorstwie niezbędne, pomijając te, które są potrzebne innym uczestnikom
otwartego łańcucha dostaw. Rozszyfrowywanie informacji zapisanych w kodzie
kreskowym następuje poprzez Identyfikatory Zastosowań (dwu-, trzy- lub
czteroznakowe łańcuchy cyfrowe), które jednoznacznie implikują ciągi znaków po
nich następujących. Jest to jedna z zasadniczych cech standardów EAN.UCC
pozwalająca w nieskrępowany sposób realizować wymianę towarów w ujęciu globalnym
z jednoznacznym – automatycznym – identyfikowaniem jednostek logistycznych przez
systemy informatyczne wykorzystujące urządzenia ADC.

Michał Koralewski

 

Jednym z najistotniejszych aspektów współczesnej
logistyki jest śledzenie przepływu materiałów w łańcuchu dostaw, rozumiane jako
rejestrowanie aktualnego pobytu danej jednostki logistycznej w łańcuchu. Może
się to odbywać albo na podstawie informacji przenoszonych do systemu
informatycznego poprzez ich przepisywanie z dokumentów związanych z wymianą
towarów, albo poprzez automatyczne odczytywanie informacji zawartych wprost na
opakowaniach jednostek logistycznych. Jednakże pierwszy z wymienionych sposobów
związany jest z pewnym niebezpieczeństwem utraty korelacji pomiędzy informacjami
występującymi na dokumencie a informacjami o fizycznej zawartości jednostki
logistycznej. Automatyczna identyfikacja natomiast, daje pewność, ze w danym
momencie rejestrowany jest właściwy towar podlegający wymianie w łańcuchu
dostaw.

Globalny kod kreskowy

Wymiana towarów pomiędzy dostawcami i odbiorcami realizowana w środowisku
otwartym wymaga stosowania standardów identyfikacyjnych tak, aby w dowolnym
ogniwie łańcucha wszystkie informacje były jednoznacznie interpretowane. Jest to
możliwe przez 30-letnie już funkcjonowanie światowego systemu EAN*UCC,
zawierającego standardy identyfikacji materiałów w obiegu detalicznym i
hurtowym, jednostek logistycznych, fizycznych miejsc lokalizacji, zasobów i
usług. EAN*UCC jest to jedyny, międzybranżowy i międzynarodowy system
jednoznacznej i automatycznej identyfikacji oraz elektronicznej wymiany danych,
stosowany w przemyśle, handlu, usługach i administracji. System EAN*UCC
wykorzystywany jest już w 102 krajach. W celu umożliwienia automatycznego
odczytu standardowych w skali świata oznaczeń przyjęto, że systemy informatyczne
i aplikacje automatycznej identyfikacji działające w standardzie globalnym, będą
używały następujące symboliki kodów kreskowych: EAN – 8, EAN    13, ITF – 14
(oznaczenia numeryczne) oraz kod EAN – 128 (oznaczenie alfanumeryczne) wraz ze
standardowymi Identyfikatorami Zastosowań. Standardowe oznaczenia kodowe
określane są następującymi akronimami: GTIN (Global Trade Identification Number)
– Globalny Numer Identyfikacyjny), SSCC (Serial Shipping Container Code) –
Seryjny Numer Jednostki Wysyłkowej), GLN (Global Location Number) – Globalny
Numer Lokalizacyjny) oraz GIAI (Global Individual Asset Identifier) – Globalny
Identyfikator Zasobów Indywidualnych), GRAI (Global Returnable Asset Number) –
Globalny Identyfikator Zasobów Zwrotnych), GSRN (Global Service Relation Number)
– Globalny Numer Relacji Usługowej). Wiele firm wdrażających w logistyce systemy
informatyczne rozpoczyna pracę z systemem identyfikacji na własną rękę. Jednak
samodzielne wdrażanie światowego standardu nie zawsze przebiega bezproblemowo.
Standardów technicznych kodów kreskowych jest kilkadziesiąt, ale standard
oznaczeń kodowych jest tylko jeden i tylko on daje możliwość zintegrowania
logistyki w skali świata. Dlatego w przypadku wykorzystywania w systemach
informatycznych standardów EAN*UCC warto zwrócić się o pomoc do Instytutu
Logistyki i Magazynowania w Poznaniu – Krajowej Organizacji EAN Polska, gdzie w
Dziale Automatycznej Identyfikacji (poprzednio Zakład Konsultingowy), wspieranym
kompetencjami wyspecjalizowanych komórek Instytutu, można wyjaśnić wszelkie
wątpliwości.

Identyfikacja pod kontrolą

rys.1. Drukarka kodów kreskowych

Dział Automatycznej Identyfikacji

Jego podstawową działalnością jest promowanie i wdrażanie nowych technologii ADC
(Automatic Data Capture), kompleksowa obsługa firm kodujących, pomoc przy
doborze urządzeń ADC i oprogramowania oraz materiałów eksploatacyjnych. Wśród
urządzeń do automatycznej identyfikacji wyróżnić można ręczne i ladowe czytniki
kodów kreskowych różnych producentów połączone bezpośrednio z komputerem,
przenośne terminale oraz drukarki kodów kreskowych. Te pierwsze znajdują
zastosowanie przede wszystkim w sklepach, supermarketach, gdzie skanuje się
numeryczne oznaczenia kodowe (GTIN) przedstawiane w standardowej symbolice kodu
kreskowego (najczęściej EAN – 13), poprzez który następuje odniesienie do
właściwego rekordu w systemie informatycznym. Przenośne terminale do zbierania
danych (PDT – portable data collection terminal), nazywane również przenośnymi
kolektorami danych, stosuje się wszędzie tam, gdzie bezpośrednie podłączenie
czytnika kodów kreskowych do systemu informatycznego jest niemożliwe, bądź
nieopłacalne, np. w dużych halach magazynowych, na placach przeładunkowych itp.
Najczęściej stosowany jest sprzęt takich firm jak Denso, Symbol, Metrologic.
Informacje odczytane z kodów są zapisywane w pamięci terminala, a po zakończeniu
operacji przyjmowania przesyłek do magazynu, są transmitowane do głównego
systemu ewidencyjnego. Znaczna część oferowanych przez Dział Automatycznej
Identyfikacji terminali przenośnych jest zgodna ze standardami wypracowanymi w
ostatnich latach dla systemów operacyjnych komputerów osobistych w zakresie
oprogramowania zarówno terminala jak i komputera, który zbiera i przechowuje
dane. Terminale wyposaża się w urządzenia do transmisji danych, które następują
z pomocą złączy RS, stacji dyskietek lub drogą radiową (system RF – Radio
Frequency). Szczególnie te ostatnie cieszą się dużym zainteresowaniem, ponieważ
są najwygodniejsze w użyciu. Dział Automatycznej Identyfikacji udziela
szczegółowych informacji na temat wszystkich urządzeń, które znajdują się w jego
ofercie. Jest to szczególnie ważne, gdy firma wybiera sprzęt, który będzie
pracował w trudnych warunkach. Terminale bywają narażone na wpływ niekorzystnych
czynników, jak kurz i wilgoć, dlatego też warto dowiedzieć się, czy wybrany
sprzęt jest na nie odporny. Terminale mają dodatkowe gniazda do przyłączenia
ręcznych czytników kodów kreskowych, skanera, czytnika taśmy magnetycznej,
drukarki kodów, wagi drukujących kody itp. i pozwalają kontrolować np. czas
pracy na podstawie odczytów karty pracy z kodem kreskowym, monitorują pracę
urządzeń, zbierają dane do zarządzania produkcją w czasie rzeczywistym, mogą być
również stosowane w miejscach formowania przesyłek, aby sprawdzić czy właściwe
produkty zostają wysłane do właściwego odbiorcy. Innym rodzajem urządzeń ADC są
drukarki kodów kreskowych takich producentów jak Zebra, Eltron , Sato, Tec,
Citizen. Zainstalowanie ich w firmie pozwala na samodzielne drukowanie etykiet z
kodami kreskowymi.
Właściwy dobór sprzętu ADC, indywidualnie uwzględniający wewnętrzne
uwarunkowania firmy, pozwala na realizację wymaganych zadań przy najniższych
kosztach wdrożenia. Należy jednak pamiętać, że sprzęt ADC, nawet prawidłowo
dobrany, jest ostatnim ogniwem w procesie wdrażania nowoczesnych rozwiązań
logistycznych, które mają funkcjonować w otwartym łańcuchu dostaw. Sprzęt musi
współpracować z odpowiednio dobranym systemem informatycznym, a system
informatyczny musi uwzględniać odpowiednio zaprojektowaną organizację systemu
logistycznego.
 

Identyfikacja pod kontrolą

rys. 2. Skaner do odczytu kodów

Konsultacje dla każdego

Dział Automatycznej Identyfikacji ILiM nie ogranicza się jedynie do
przedstawiania i sprzedaży urządzeń ADC. W znacznej mierze przeprowadza
konsultacje dotyczące zagadnień, na które nie udzielają odpowiedzi liczne firmy
komputerowe dostarczające sprzęt i oprogramowanie dla systemów informatycznych
przedsiębiorstw. Konsultacje udzielane firmom przystępującym do systemu EAN*UCC
poruszają przede wszystkim problematykę zasad stosowania standardów EAN*UCC,
procedur rejestracji, sposobów znakowania towarów (jednostek konsumenckich i
opakowań zbiorczych), sposobów kodowania towarów o zmiennej ilości, doboru
etykiet z kodem kreskowym z uwzględnieniem warunków przechowywania towarów oraz
wyliczania cyfry kontrolnej. Prócz tego pracownicy Działu Automatycznej
Identyfikacji, wspierani kompetencjami specjalistów z EAN Polska (ILiM),
przeprowadzają na szeroką skalę konsultacje dla urzędów, instytucji i uczelni na
temat stosowania różnych symbolik kodów kreskowych i kodów matrycowych,
drukowania kodów w warunkach dużego zapylenia, znakowania środków trwałych,
znakowania profili z tworzywa MDF, oznaczania palet, stosowania etykiet
zabezpieczających, drukowania tabliczek znamionowych, stosowania etykiet
wielokrotnego odklejania, nanoszenia symboli kodowych na kartach
identyfikacyjnych, wydruku przywieszek znakowanych kodem kreskowym,
bezprzewodowego sprzętu do identyfikacji, stosowania kodu kreskowego do
sterowania urządzeniami, doboru urządzeń do pracujących systemów
informatycznych, kontroli przepływu materiałów w produkcji, doboru czytników
kodów kreskowych oraz identyfikacji w magazynie z wykorzystaniem terminali RF.
Dodatkową działalnością działu jest realizacja zamówień na wzorce kodów
kreskowych EAN-13, EAN-8, ISSN, ISBN, EAN-128.
Dział Automatycznej Identyfikacji pozwala firmom, które zgłaszają się po pomoc,
efektywnie przyswoić w krótkim czasie podstawy eksploatacji systemu
identyfikacji, a jednocześnie dostarcza dla Krajowej Organizacji EAN Polska
cennego materiału o rzeczywistych potrzebach klientów. Współpraca z innymi
komórkami organizacyjnymi Instytutu umożliwiła przygotowanie ofert kompleksowych
na rozwiązania systemów obsługi informatycznej dla magazynów w dowolnej skali
wielkości.

Identyfikacja pod kontrolą

rys. 3. Skanery do odczytu kodów

 

Identyfikowanie od podszewki

Integralną częścią procesów automatycznej identyfikacji jest informatyka, bez
której nie byłoby możliwe ani efektywne wykorzystywanie urządzeń ADC, ani
efektywne wykorzystywanie globalnego systemu EAN*UCC.
W otwartym łańcuchu dostaw obsługiwanym przez różne systemy informatyczne
występuje wiele lokalizacji, które powinny być identyfikowane przez partnerów
handlowych różnych firm przemieszczających między sobą wiele jednostek
logistycznych. Proces współpracy na skalę globalną nierzadko jest jeszcze
nowością dla niektórych firm i często wymaga wprowadzenia zmian organizacyjnych.

Na trasie przemieszczania jednostek logistycznych w otwartym łańcuchu dostaw
zachodzą różne zdarzenia. Determinują one zakres informacji, jakie powstają w
kolejnych ogniwach łańcucha poprzez kolejne ich dodawanie lub aktualizowanie.
Otwarty łańcuch dostaw musi być zorganizowany tak, aby dane przekazywane razem z
jednostką logistyczną mogły być przez różne systemy informatyczne pobierane w
każdym jego ogniwie. Istnieje zatem potrzeba umieszczania odpowiednich
informacji logistycznych nie na dokumentach, lecz na samych materiałach
(jednostkach logistycznych). A to wymaga stosowania jednego standardu wymiany,
który będzie „rozumiany” przez działające w łańcuchu dostaw różne systemy
informatyczne. W efekcie uzyskuje się zharmonizowany system wspomagający
zarządzanie fizycznym łańcuchem dostaw.
Kod EAN – 13 funkcjonuje już w Polsce od dłuższego czasu, tak więc jego obsługa
przez różnego rodzaju urządzenia i systemy informatyczne nie nastręcza
problemów. To, co jest najbardziej dla logistyki interesujące to identyfikowanie
w bardziej wyrafinowanym oznaczeniu kodowym, jakim jest EAN-128. Kod ten pozwala
na zapisanie wielu ważnych informacji w postaci jednego ciągu znaków (zakodować
można 128 znaków alfanumerycznych z górnego zakresu tablicy ASCII -dostępnych na
klawiaturze komputera). Jest to bardzo przydatne w całym łańcuchu logistycznym.
Jednym ruchem skanera możliwe jest odczytanie kilku różnych informacji
zapisanych w kodzie. W celu rozróżnienia – przez system informatyczny, jakiego
rodzaju informacje są zakodowane w przeczytanym ciągu znaków, stosuje się
standardowe Identyfikatory Zastosowań. Każdy zastosowany IZ jednoznacznie
określa, jakiego typu dane występują bezpośrednio po nim. Urządzenia ADC
odczytują tylko określoną sekwencję znaków, za pomocą których zapisane są
informacje. W przypadku wykorzystywania kodu EAN-128 same urządzenia ADC bez
systemu informatycznego są w niewielkim stopniu przydatne. Najistotniejszym dla
klientów problemem jest właściwe dobranie do systemu informatycznego, programów
do urządzeń ADC oraz samych urządzeń. Wielu przedstawicieli firm popełnia błąd,
gdy w pierwszej kolejności zakupują urządzenia ADC, a dopiero potem zastanawiają
się w jaki sposób sprawić, by działały w satysfakcjonujący sposób. Kolejność
zakupu powinna być odwrotna – najpierw buduje się system wraz z programami do
odczytu, a dopiero później dobiera się odpowiedni sprzęt. Nie ma zbyt dużo
dobrych rozwiązań informatycznych na rynku, które potrafiłyby odczytać stosowane
przez przedsiębiorców globalne kody, zwłaszcza EAN-128. Z reguły dostawcy
systemów informatycznych czekają na sygnały od swoich odbiorców, aby w ten
sposób przystosowywać programy do ich oczekiwań. Natomiast odbiorcy nie mają
jeszcze wystarczającej świadomości i wiedzy o możliwych zastosowaniach. Systemy
logistyczne projektowane w ILiM w oparciu o dostępne lub specjalnie wykonywane
oprogramowanie pozwalają urządzeniom ADC odczytywać pełne ciągi znaków kodu
EAN-128, a oprogramowanie wybiera tylko te informacje, które są w danym
przedsiębiorstwie niezbędne, pomijając te, które są potrzebne innym uczestnikom
otwartego łańcucha dostaw. Rozszyfrowywanie informacji zapisanych w kodzie
kreskowym następuje poprzez Identyfikatory Zastosowań (dwu–, trzy– lub
czteroznakowe łańcuchy cyfrowe), które jednoznacznie implikują ciągi znaków po
nich następujących. Jest to jedna z zasadniczych cech standardów EAN*UCC
pozwalająca w nieskrępowany sposób realizować wymianę towarów w ujęciu globalnym
z jednoznacznym – automatycznym – identyfikowaniem jednostek logistycznych przez
systemy informatyczne wykorzystujące urządzenia ADC.

Michał Koralewski

 

Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC – electromagnetic
compatibility) jest to zdolność urządzeń elektrycznych lub elektronicznych do
poprawnej pracy w danym środowisku elektromagnetycznym oraz brak emisji zaburzeń
nie tolerowanych przez inne pracujące urządzenia. Za środowisko
elektromagnetyczne uznaje się miejsce użytkowania urządzenia określone poziomem
i charakterem zaburzeń pochodzących od ich źródeł. Przyczyną zaburzeń mogą być
obiekty emitujące fale elektromagnetyczne celowo (np. stacje telewizyjne i
radiowe) jak i w sposób niezamierzony. Laboratorium Instytutu Logistyki i
Magazynowania w Poznaniu jako jedno z niewielu w Europie przeprowadza
kompleksowe badania kompatybilności elektromagnetycznej, której zachowanie jest
wymagane dyrektywami Unii Europejskiej.

Poszukiwanie winnego

– W życiu codziennym mamy do czynienia z kompatybilnością elektromagnetyczną, a
raczej jej brakiem – mówi Józef Wojciechowski, kierownik Laboratorium Technik
Automatycznej Identyfikacji ILiM. – Zakłócenia w pracy np. telewizora czy radia
mogą być spowodowane jednoczesnym używaniem suszarki, odkurzacza lub innych
urządzeń zawierających silniki lub układy mikroprocesorowe.
Niewątpliwie to właśnie zaburzenia elektromagnetyczne emitowane przez sprzęt są
przyczyną nieprawidłowego działania odbiorników TV, komputerów itp. Aby jednak
słusznie „obwiniać” któreś z urządzeń, należy odpowiedzieć sobie na pytanie: czy
emisja zakłóceń pochodząca od sprzętu przekroczyła dopuszczalny poziom czy też
może odporność na nie odbiorników jest zbyt niska? W ramach kompatybilności
elektromagnetycznej rozróżnia się właśnie te dwa podstawowe pojęcia – emisję
zaburzeń i odporność na nie. Każde pracujące urządzenie elektryczne jest źródłem
zaburzeń elektromagnetycznych o różnych poziomach i charakterze. Kompatybilność
elektromagnetyczną można osiągnąć tylko wówczas, gdy urządzenia z jednego
środowiska działają poprawnie.
– Niestety, badania laboratoryjne potwierdzają zły stan kompatybilności
elektromagnetycznej wielu urządzeń dostępnych na rynku – twierdzi Krzysztof
Sieczkarek, kierownik techniczny Laboratorium.
Urządzenia pod wpływem zewnętrznych zaburzeń elektromagnetycznych mogą
zachowywać się w sposób nieprzewidziany. Zdarzają się samoczynne wydruki kas,
usuwanie plików w komputerze w wyniku zwarć występujących w sieci
elektroenergetycznej, zniszczenia modułów zasilania dekoderów, zmiany wskazań
wag elektronicznych w wyniku pól elektromagnetycznych pochodzących od stacji
radiowych itp. Duża ilość urządzeń wywołujących oraz narażonych na zaburzenia
jest wynikiem faktu, że w Polsce dopuszcza się do obrotu sprzęt, który nie
spełnia wymagań EMC. Kraje członkowskie UE już dawno zabezpieczyły się przed
obecnością na rynku produktów, które emitują zbyt duże zaburzenia lub są na nie
nieodporne.

Laboratorium Technik Automatycznej Identyfikacji

Od 1 stycznia 1996 roku w krajach członkowskich obowiązuje dyrektywa Unii
Europejskiej dotycząca kompatybilności elektromagnetycznej (EMC Directive
89/336/EEC). W wyniku jej funkcjonowania powstały kryteria (tzw. normy
zharmonizowane), które w zakresie emisji i odporności na zaburzenia muszą zostać
spełnione przez wprowadzane na rynek urządzenia. Badanie EMC, z uwagi na koszt
aparatury oraz stosunkowo długi czas trwania i skomplikowany charakter procesów
badawczych, nie jest jeszcze w Polsce rozpowszechnione. Pomimo to daje się
zauważyć wolno rosnące zainteresowanie tego rodzajem badań. Od stycznia
przyszłego roku dyrektywy związane ze znakiem CE będą obowiązywały także w
naszym kraju. Duża część producentów zostanie postawionych przed trudną decyzją
– opuścić rynek do czasu, aż wytwarzane urządzenia będą spełniały wymagane
normy, albo umieścić znak CE wbrew prawu, z pełną świadomością konsekwencji tego
czynu. Laboratorium Technik Automatycznej Identyfikacji Instytutu Logistyki i
Magazynowania w Poznaniu przeprowadza badania bezpieczeństwa i kompatybilności
elektromagnetycznej urządzeń – badania niezbędne do przeprowadzenia procesu
certyfikacji oraz sporządzenia deklaracji zgodności z odpowiednimi dyrektywami
nowego podejścia. Od wielu lat na użytek klientów działa tam system do
kompleksowego badania zjawiska kompatybilności elektromagnetycznej. W jego skład
wchodzi pomiar emisji napięć, mocy i pól zaburzeń oraz badanie odporności
urządzeń na zewnętrzne pole elektromagnetyczne, na wyładowania elektrostatyczne
(ESD), na serie szybkich elektrycznych zaburzeń impulsowych (EFT/burst), na
zaburzenia udarowe (surge), na zaburzenia radioelektryczne wprowadzane do
przewodów oraz na spadki, krótkie zaniki i wahania napięcia zasilającego (EN
61000-4-2, EN 61000-4-3, EN 61000-4-4, EN 61000-4-5, EN 61000-4-6, EN
61000-4-11).

Działać w harmonii

rys. 1. Józef  Wojciechowski i Krzysztof Sieczkarek

Odyseja kosmiczna

Do badania kompatybilności elektromagnetycznej w laboratorium ILiM
wykorzystywana jest najnowocześniejsza aparatura. Podczas przeprowadzania
pomiaru emisji pola elektromagnetycznego badane urządzenie (np. monitor
komputerowy) musi znajdować się na wydzielonym obszarze, wolnym od zewnętrznych
zaburzeń radiowych i nie powodującym odbić fal emitowanych przez testowany
obiekt. Praktycznie rzecz biorąc znalezienie takiego miejsca jest niemal
niemożliwe, gdyż oznaczałoby przeprowadzanie testów na niezabudowanej, dużej i
płaskiej przestrzeni wolnej od wpływu stacji radiowych. Z pomocą w rozwiązaniu
tego problemu przyszły zdobycze najnowszej techniki. Jednym z najważniejszych, a
zarazem najciekawszych technicznie stanowisk pomiarowych do badań
kompatybilności elektromagnetycznej, jest komora GTEM (Gigahertz Transverse
Electromagnetic Mode Cell). Przestrzenny, metalowy obiekt o kształcie trójkąta i
wielkości „małego fiata” wygląda jak żywcem wyjęty z „Odysei kosmicznej 2001”.
Ale właśnie owo urządzenie umożliwia symulację wykonywanych pomiarów według
wymogów większości obowiązujących światowych norm. Komora GTEM zapewnia
wszystkie wymagania środowiskowe, a dodatkowo – współpracując z odbiornikiem lub
analizatorem widma oraz z komputerem klasy IBM PC, który zarządza całym procesem
pomiarowym – eliminuje konieczność wykonywania licznych manualnych operacji. Jej
specyficzna konstrukcja całkowicie oddziela obszar pomiarowy od wpływu obcych
pól elektromagnetycznych. Komora GTEM znajdująca się w Laboratorium Technik
Automatycznej Identyfikacji ILiM, oprócz pomiaru emisji zakłóceń, stanowi
element układu do badania odporności urządzeń na zewnętrzne pole
elektromagnetyczne. Ten sprzęt pomiarowy, pomimo że wciąż jest w świecie
nowością, już od 1996 roku pracuje w ILiM na usługi klienta.

Działać w harmonii

Działać w harmonii

rys.2 i 3 Wnętrze komory GTM i znajdujący się tam
komputer, który jest poddawany badaniom.

Trzeba jednak mieć na uwadze, że badania kompatybilności
elektromagnetycznej w środowisku mieszkalnym oraz przemysłowym posiadają
znacznie więcej stanowisk pomiarowych. Oprócz wspomnianej komory, w ich skład
wchodzi m. in. miernik harmonicznych prądu (pomiary do czterdziestej
harmonicznej włącznie), symulator do badania odporności na wyładowania burzowe,
badanie odporności na iskrzenie przewodów, wprowadzanie paczek „szpilek”
nanosekundowych, symulator zjawisk w sieciach energetycznych (zaniki i wahania
napięć itp.), stanowisko do pomiaru zaburzeń powstających na przewodach
generowanych przez urządzenie (znak „B”) i inne. Instytut Logistyki i
Magazynowania pomaga klientom uzyskać zgodność z wymaganiami kompatybilności
elektromagnetycznej, niezbędnej do prawnego oznakowania sprzętu symbolem CE.

Działać w harmonii

rys.4 Znak CE umieszczony na telefonie

 Badania przeprowadzane w Laboratorium Technicznym
Automatycznej Identyfikacji mają stworzyć gwarancje, że urządzenie przeznaczone
do pracy w danym środowisku będzie funkcjonowało niezawodnie. Badania nie są
obowiązkowe, więc to wciąż od samych producentów i ich oficjalnych
przedstawicieli będzie zależało złożenie tej deklaracji zgodnie z faktycznym
stanem technicznym urządzeń.

Michał KORALEWSKI

 

Firma Quantum software SA zakończyła kolejny etap prac informatycznych mających na celu usprawnienie logistyki dystrybucji w firmie POLOmarket.
Firma POLOmarket, to centrum dystrybucyjne i bardzo prężna sieć polskich marketów o tej samej nazwie. Firma konsekwentnie realizując swój rozwój, bardzo mocno inwestuje w narzędzia wspomagające logistykę. W ubiegłym roku podjęta została decyzja o zakupie i wdrożeniu systemu informatycznego wspomagającego logistykę dystrybucji od krakowskiej firmy Quantum software. System QGUAR – bo o nim mowa – przejmuje więc stopniowo kontrolę nad poszczególnymi ogniwami całego łańcucha dystrybucji.