Streszczenie Żegluga bliskiego zasięgu (SSS – short sea shipping) zajmuje ważne miejsce w polityce transportowej Unii Europejskiej. Promocja SSS, jako alternatywy dla transportu drogowego, istotna jest dla zrównoważonego rozwoju transportu w Europie i przyczynia się do poprawy stanu środowiska naturalnego. W artykule przedstawiono ogólną charakterystykę koncepcji żeglugi bliskiego zasięgu oraz jej stan obecny na Morzu Bałtyckim. Szczególną uwagę poświęcono nowym regulacjom wynikającym z Konwencji MARPOL w zakresie redukcji emisji tlenków siarki i tlenków azotu, a także przedstawiono związane z nimi zagrożenia dla SSS na Bałtyku.
1. ISTOTA I RODZAJE ŻEGLUGI BLISKIEGO ZASIĘGU
Problematyka funkcjonowania żeglugi bliskiego zasięgu – short sea shipping (SSS) stała się przedmiotem szczególnego zainteresowania Komisji Europejskiej w drugiej połowie lat 90-tych ubiegłego wieku. Przyczyną tego były rosnące koszty zewnętrzne funkcjonowania transportu drogowego, wyrażające się m. in. postępującym zatłoczeniem dróg i wysoką szkodliwością tej gałęzi dla środowiska naturalnego. Zaczęto propagować alternatywne gałęzie transportu w celu odciążenia dróg kołowych, poprawy bezpieczeństwa i zmniejszenia emisji zanieczyszczeń.
W tym kontekście wymienia się trzy główne przyczyny, dla których short sea shipping jest promowana w UE:
Popieranie zrównoważonego transportu – SSS jest postrzegana w tym programie jako przyjazna środowisku i bezpieczna alternatywa dla przeciążonego transportu samochodowego, Położenie nacisku na spójność Wspólnoty Europejskiej – SSS jest postrzegana jako ułatwiająca połączenia między krajami członkowskimi oraz między regionami w
Europie, a także ożywiająca regiony peryferyjne, Zwiększenie efektywności transportu – zadaniem SSS jest sprostanie obecnemu i przyszłemu zapotrzebowaniu na transport wynikającemu ze wzrostu gospodarczego.
Komisja Europejska przyjęła następującą jej definicję: „Żegluga bliskiego zasięgu oznacza transport morzem towarów i osób pomiędzy portami położonymi w geograficznych granicach Europy, lub pomiędzy tymi portami a portami w krajach nieeuropejskich, posiadających linię brzegową wewnętrznych mórz graniczących z Europą” [2]. Obejmuje przewozy w rejonie Morza Bałtyckiego, Morza Północnego, Zatoki Biskajskiej oraz mórz: Śródziemnego i Czarnego. (…)
Artykuł zawiera 28495 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka 2/2012
Nowe wyzwania dla żeglugi bliskiego zasięgu na morzu bałtyckim – plik PDF do pobrania










