baner reklamowy ETLOG - Profesjonalne etykiety logistyczne w standardzie GS1 Sprawdź sam
Baner reklamowy Łukasiewicz - Poznański Instytut Technologiczny - Weryfikacja kodów i etykiet logistycznych. Sprawdź
Baner reklamowy - Za kulisami dostawy pewnej przesyłki... Pierwsze tak szczegółowe badanie procesu dostawy kurierskiej. Przeczytaj

Metoda symulacyjnej weryfikacji układu transportu przenośnikowego

Metoda symulacyjnej weryfikacji układu transportu przenośnikowego

Układ transportu przenośnikowego stosuje się do przemieszczania ładunków w sposób ciągły z dużą wydajnością w długim okresie. W zautomatyzowanym systemie produkcyjnym taki rodzaj transportu tworzy się jednorazowo dla określonego strumienia ładunków. Rzadko zachodzi przy tym potrzeba zmiany konfiguracji sieci transportowej. W zautomatyzowanym magazynie układ transportu jest ściśle powiązany z układem przestrzennym magazynu i dopasowany do konkretnego wariantu przepływu ładunków. Jego zaletą jest większa wydajność od transportu realizowanego np. wózkami.

Jednak istotną niedogodnością przy stosowaniu tego rodzaju transportu jest jego mała elastyczność w reakcji na zmiany strumienia ładunków. Dodatkową przeszkodą w jego upowszechnianiu może być dotychczasowy sposób tworzenia układu transportowego oraz sposób sterowania.
Obecnie po utworzeniu układu transportu przenośnikowego dla zadanych wymagań dotyczących strumienia ładunków, użytkownik nie może ingerować w funkcjonowanie oraz modyfikowanie takiego układu. Jest to szczególnie uciążliwe w sytuacji, gdy konfiguracja układu transportowego powinna być dopasowana do struktury asortymentu ładunków i sposobu rozmieszczenia ich w przestrzeni magazynu.
Potrzeba samodzielnego konfigurowania układu transportowego a następnie sterowanie jego działaniem została już dostrzeżona przez producentów i podejmowane są rozmaite działania by udostępnić użytkownikom takie możliwości. Pole manewru jest jednak ograniczone. Możliwe są bowiem dwa sposoby ułatwiające stosowanie tego rodzaju transportu.
Jeden wiąże się z użyciem autonomicznych modułów wyposażonych w odpowiednie oprogramowanie, rozpoznające topografię połączonych modułów i adekwatnie do natężenia ruchu sterujące przemieszczaniem ładunków do miejsc docelowych. Taki układ transportowy może być w każdej chwili rozbudowany lub zmniejszony. Niewątpliwie upraszcza to sterowanie układem transportowym, a także uwalnia i uniezależnia użytkownika od producenta układu transportowego. Okazuje się też, że choć koszt zakupu tego typu urządzeń jest większy niż urządzeń tradycyjnych, to znacząco mniejsze są koszty montowania i eksploatowania układu transportowego. (…)

Wydział Transportu Politechniki Warszawskiej – plik PDF do pobrania