Logistyka w zarządzaniu antykryzysowym

Słowem, które we współczesnym świecie nabiera często dramatycznego wymiaru i napawa strachem wielu decydentów jest kryzys. Oznacza ono przełomowy moment, swoistego rodzaju punkt zwrotny w dotychczasowym przebiegu zdarzeń. Niestety, pomimo czynionych wielu starań by do niego nie dopuścić, z reguły pojawia się on w najmniej oczekiwanych momentach i ma najczęściej jak najtrudniejsze do przewidzenia konsekwencje. Kiedy jednak mówi się o kryzysie, to prawie zawsze termin ten służy do określenia zmian w sytuacji politycznej lub ekonomicznej, a przecież nie mniej ważnym jego przejawem jest naruszenie bezpieczeństwa obywateli w związku z zagrożeniami ich życia, zdrowia, mienia czy też środowiska naturalnego. W dodatku nie można też zapominać o kryzysie, który coraz częściej dotyka same organizacje (instytucje i przedsiębiorstwa), powodując dramatyczną zmianę ich sytuacji rynkowej lub dotychczasowych zasad funkcjonowania.

Ponieważ kryzys jest z reguły zjawiskiem negatywnym (chociaż może on w przyszłości przerodzić się w nową jakość), należy podejmować działania anty-. Jeśli będą to działania zapobiegawcze, będą one minimalizowały jego potencjalne źródła powstawania, natomiast jeśli będą to działania korygujące, to w sytuacji, gdy już do niego dojdzie – jak najszybciej likwidowały skutki jego wystąpienia.

Czasami pojawia się opinia, że podejmując ten zespół działań, w istocie mamy do czynienia z zarządzaniem kryzysowym – ale przecież ten termin z oczywistych względów nie uwzględnia działań zapobiegawczych, czyli właśnie antykryzysowych. Nie zagłębiając się jednak w istotę tego dualizmu, podjęte działania w ramach usuwania zarówno przyczyn, jak i skutków, muszą być przede wszystkim racjonalne (w swojej istocie organizacyjno-ekonomicznej), dlatego należy nimi w odpowiedni sposób zarządzać (management); w tym konkretnym przypadku oznacza to ogół niezbędnych czynności do wykonania, mających na celu skuteczną, wydajną, oszczędną, niezawodną i bezpieczną gospodarkę posiadanymi zasobami, które zostaną zaangażowane w proces działania antykryzysowego. Dlatego należy w nim ująć takie zasoby jak np: zasoby techniczne, technologiczne, informacyjne (dane), finansowe, a przede wszystkim zasoby społeczno-organizacyjne. Całość tych działań ma oczywiście zmierzać do efektywnego wykorzystania zasobów ludzkich i środków materialnych, tak by osiągnąć wcześniej ustalone założenia, to znaczy przeciwdziałać zagrożeniu. W związku z tym, w procesie działania antykryzysowego można wyróżnić podstawowe funkcje do zrealizowania: planowanie, organizowanie, przekazywanie poleceń, koordynację i kontrolowanie. Natomiast w ramach każdej z tych funkcji, osoby zarządzające procesem mogą wykorzystywać określone zbiory instrumentów, które służą do realizacji wyznaczonych celów.