Obszary zurbanizowane można traktować w systemie logistycznym kraju jako ogniwa łańcucha logistycznego oraz jako samoistne systemy miejskie. Te dwa aspekty wymagają całościowego i trwałego (zrównoważonego) podejścia w odniesieniu do roli, jaką miasta odgrywają w układzie lokalnym i regionalnym oraz krajowym i międzynarodowym.
To z kolei zależy od wielkości miasta, jego struktury przestrzennej i dominujących funkcji. Innym czynnikiem kształtującym systemy miejskie są relacje życia gospodarczego i społecznego – logistyka w tym przypadku jest usługą wykonywaną na rzecz obu pól aktywności mieszkańców, przy czym różne są potrzeby i oczekiwania użytkowników i uwarunkowania zaspokajania potrzeb. Wreszcie trzecią domeną miasta są czynności polityczne – planowanie i zarządzanie miastem jako poszukiwanie równowagi czynników: wewnętrznych i zewnętrznych, a w nich – elementów przestrzennych, środowiskowych, ekonomicznych, gospodarczych i społecznych.
Artykuł pochodzi z czasopisma „Logistyka” 2002/6.