W niniejszej pracy przedstawiono sposób kształtowania właściwości wibroizolacyjnych układów zawieszeń siedzisk. Zastosowana procedura optymalizacji pozwala na znalezienie Pareto-optymalnych konfiguracji układu zawieszenia, dla których osiągnięta jest jednoczesna minimalizacja przeciwstawnych kryteriów optymalizacji: przyspieszenia drgań izolowanego obiektu oraz przemieszczenia względne systemu zawieszenia.
Operatorzy maszyn roboczych są narażeni na drgania niskoczęstotliwościowe w największym stopniu pochodzące od nierówności terenu, po którym poruszają się maszyny
[3], [7]. Międzynarodowa norma [6] reguluje laboratoryjną metodę pomiaru oraz wyznaczania efektywności zawieszeń siedzisk maszyn roboczych, w przypadku drgań oddziaływujących na organizm ludzki w kierunku pionowym oraz z zakresu częstotliwości
1 – 20 Hz. Standard ten definiuje spektralne klasy sygnałów wymuszających dla różnych grup maszyn roboczych (wywrotki, zgarniarki, ładowarki, itp.). Zdefiniowane w normie [6] spektralne klasy sygnałów powinny zostać odtworzone w warunkach laboratoryjnych jako wymuszenie ruchu pochodzące z podłogi w kabinie maszyny roboczej [4].
Aby skutecznie ograniczać szkodliwy wpływ drgań mechanicznych na organizm człowieka, właściwości wibroizolacyjne układu zawieszenia siedziska powinny być dopasowane do różnych grup maszyn roboczych. (…)
Artykuł zawiera 13031 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka
Kształtowanie właściwości wibroizolacyjnych układu zawieszenia siedziska – plik PDF do pobrania