Transgraniczny przepływ ładunków międzynarodowego obrotu towarowego na kolejach europejskich i azjatyckich jest realizowany na podstawie postanowień międzynarodowego, kolejowego prawa przewozowego, tj.:
– Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami – COTIF, Załącznik B – Przepisy ujednolicone o umowie międzynarodowego przewozu towarów kolejami – CIM, lub
– Umowy o międzynarodowej kolejowej komunikacji towarowej – SMGS,
– Umowy o międzynarodowej kolejowej komunikacji towarowej – SMGS,
za dokumentami przewozowymi – listami CIM bądź listami przewozowymi SMGS wraz z dołączanymi dokumentami obrotu towarowego w celu załatwienia na drodze przewozu formalności kontrolnych, w tym procedur granicznych. Załadowanie towaru będącego przedmiotem tegoż obrotu – zwykle przez nadawcę – powinno być wykonane także z zachowaniem przepisów CIM i SMGS o sposobie załadunku oraz spełniać warunki bezpieczeństwa na całej drodze przewozu, przy czym należy przestrzegać określonej wielkości granicy obciążenia wagonu stosowanej w komunikacji CIM lub jego nośności w przewozach SMGS.
Sprawność transgranicznego przepływu ładunków międzynarodowego obrotu towarowego transportem kolejowym zależy głównie od sprawności przeprowadzania wszystkich granicznych procedur kontrolnych, w tym czynności przekazywania przesyłek towarowych sąsiedniej kolei.
Procedury państwowych organów granicznych obejmują operacje kontroli granicznej oraz odprawy celnej, warunkowane ewent. kontrolą fitosanitarną i weterynaryjną wraz z badaniem dokumentów międzynarodowego obrotu towarowego. Przewóz niektórych towarów rolno – spożywczych podlega również państwowemu nadzorowi standaryzacyjnemu. Procedury organów granicznych związane z przepływem ładunków międzynarodowych przez granice państwowe są wykonywane na podstawie rozporządzeń rządowych, postanowień ustaw sejmowych oraz konwencji i umów międzynarodowych. Podobnie też unormowana jest kwestia miejsca realizacji procedur kontrolnych.
Artykuł pochodzi z czasopisma „Logistyka” 2002/2.