Artykuł dotyczy problematyki kogeneracji, tj. skojarzonego wytwarzania energii cieplnej i elektrycznej. Podano podstawy doboru układów CHP oraz na praktycznym przykładzie pokazano sposób doboru urządzenia skojarzonego wytwarzania energii.
1. WSTĘP
Energia elektryczna to jedno z podstawowych dóbr konsumpcyjnych współczesnego świata. Stały wzrost popytu na nią, przy malejących zasobach złóż paliw kopalnych wymusza wprowadzanie: technologii energooszczędnych, nowych źródeł energii oraz ulepszanie technologii jej wytwarzania. Współczesne technologie energetyczne muszą zapewniać wysoką sprawność przetwarzania, minimalizację szkodliwego oddziaływania na środowisko, korzystne wskaźniki opłacalności [1]. Jedną z najistotniejszych „ulepszonych” technologii produkcji energii elektrycznej i cieplnej jest kogeneracja.
Kogeneracja jest to skojarzone wytwarzanie energii cieplnej i elektrycznej w procesie reakcji chemicznej (spalania paliw kopalnych , biogazu, itp.), minimalizujące straty przesyłu i transformacji, przy jednoczesnym maksymalnym obniżeniu emisji substancji szkodliwych do atmosfery.
Wyróżnić można dwa podstawowe systemy, w których funkcjonują układy kogeneracyjne:
• globalny – związany z wytwarzaniem skojarzonym (np. w elektrociepłowniach), • lokalny – wspierający konkretne obiekty przemysłowe (szpitale, budynki biurowe, itp.). (…)
Artykuł zawiera 11871 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka