Elektroniczne łańcuchy dostaw

Artykuł jest pierwszym z serii sześciu poświęconych tematyce elektronicznych łańcuchów dostaw. W trzech następnych w sposób szczegółowy zostaną przedstawione trzy wymieniowe powyżej modele takich łańcuchów – model z hurtownią wirtualną i hurtownią rzeczywistą, model z hurtownią wirtualną i strategią dostaw bezpośrednich oraz model mieszany z hurtownią wirtualną, hurtownią rzeczywistą i strategią dostaw bezpośrednich. W artykule piątym zostanie zaprezentowana metoda wyboru modelu elektronicznego łańcucha, który w warunkach danego systemu logistycznego przyniesie producentowi największy możliwy zysk, natomiast w artykule szóstym – przykładowy scenariusz zastosowania tej metody.

Jednym z obszarów zarządzania, w którym technologie elektronicznego biznesu będące pochodną gwałtownego rozwoju technologii informacyjno – komunikacyjnych mogą przynieść szczególne korzyści, jest zarządzanie łańcuchami dostaw.

W największym skrócie istota elektronicznego biznesu polega na:
– zastąpieniu wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, produktów materialnych i usług świadczonych w sposób bezpośredni przez usługodawcę (tangible products and services) przez produkty cyfrowe (digital products), przesyłane przez sieć telekomunikacyjną i usługi cyfrowe (digital services), świadczone zdalnie przez sieć
– wprowadzeniu do zarządzania nowych produktów i usług cyfrowych, które nie mają swoich materialnych i bezpośrednich odpowiedników, gdyż te ostatnie nie spełniały warunków kosztowych i czasowych, nie miały wymaganego zasięgu geograficznego, ani nie dawały możliwości automatycznej reakcji.

Produkty i usługi cyfrowe charakteryzują się niższymi kosztami, krótszymi czasami realizacji, nieograniczoną dostępnością w czasie, niezależnością od odległości geograficznych, dużą pojemnością informacyjną oraz możliwością automatycznej adaptacji i reakcji w porównaniu z ich odpowiednikami materialnymi, o ile te ostatnie istnieją. Ze względu na takie nagromadzenie nowych cech, wprowadzanie produktów i usług cyfrowych do zarządzania łańcuchami dostaw nie powinno być ograniczone do informatyzacji istniejących w nich procesów biznesowych, ale powinno prowadzić do restrukturyzacji całych łańcuchów – eliminacji jednych procesów biznesowych i wprowadzenie innych – oraz optymalizacji funkcjonowanie łańcuchów przy nowych założeniach. Mówimy wówczas o elektronicznych łańcuchach dostaw.