W artykule przedstawiono ideę zastosowania zintegrowanych konstrukcji budowlanych w świetle współczesnych rozwiązań technologii wznoszenia obiektów budowlanych. Ze względu na ciągły postęp technologii robót w wielu przypadkach odchodzi się od idei konstrukcji zintegrowanych, w innych natomiast powraca się do rozwiązań konstrukcyjnych sprzed wielu lat. Zmiany, jakie zaszły w tym obszarze, są obiektem zainteresowań autora szczególnie w kontekście technologiczno – ekonomicznym i z możliwością szybkiego tempa prac np. podczas odbudowy infrastruktury transportowej.
Poszukiwanie rozwiązań pozwalających wyeliminować uciążliwy transport pionowy a także niebezpieczną pracę na wysokości, od wieków jest przedmiotem zainteresowań budowniczych. Niedostatek odpowiednich środków technicznych był przeszkodą nie do pokonania, chociaż były podejmowane takie próby. Sposoby poziomego przemieszczania ciężkich elementów budowlanych znane były już w starożytności. Montaż masztów, słupów przy użyciu pomocniczych masztów „padających” też był stosowany od dawna.
Prawdziwe początki montażu zintegrowanego wiążą się z wynalezieniem ciężkiego sprzętu montażowego: wysięgniki, maszty montażowe, wielokrążki, wciągarki ręczne i żurawie.
Pierwszą budowlą, gdzie zastosowano metody montażu zintegrowanego, był pawilon wystawienniczy Crystal Palace, o konstrukcji stalowo – szklanej (560 m długości i 33 m wysokości), wzniesiony w Londynie w 1851 roku przez Joseph’a Paxtona. (…)
Artykuł zawiera 11434 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka 3/2009