Czas reakcji jest jednym z podstawowych parametrów charakteryzujących kierowcę, bardzo istotnym w analizach sytuacji wypadkowych w ruchu drogowym. W pracy opisano badania dotyczące oceny czasu reakcji, przeprowadzone w trzech środowiskach: na typowym urządzeniu stosowanym w pracowniach psychologii transportu (tzw. reflektometrze), w symulatorze jazdy samochodem (autoPW) oraz na torze samochodowym (Tor Kielce). We wszystkich środowiskach testy przeprowadzono dla tej samej grupy kierowców. W artykule przedstawiono charakterystykę badań w każdym środowisku oraz pokazano przykładowe wyniki
Jedną z podstawowych metod wykorzystywanych przez rzeczoznawców podczas rekonstrukcji wypadków drogowych są różnego rodzaju modele matematyczne systemu człowiek-pojazd-otoczenie. Poprawność wykonywanych ekspertyz oprócz czysto ludzkiego wymiaru związanego z orzeczeniem winy i kary ma też ogromne znaczenie ekonomiczne związane z wypłacanymi przez firmy ubezpieczeniowe odszkodowaniami.
Wśród wielu czynników mających wpływ na poprawność i wiarygodność analiz wypadków prowadzonych takimi metodami, do najważniejszych można zaliczyć: złożoność modeli – modelu ruchu samochodu, modelu działań człowieka, modelu zderzenia i innych, tu także tzw. „walidacja” modeli; aktualność i poprawność oszacowania danych wejściowych, umiejętności i wiedza eksperta.
Wśród danych wejściowych jedną z podstawowych, wykorzystywanych w obliczeniach przeprowadzanych w procesie rekonstrukcji przebiegu wypadku, jest „czas reakcji”, czyli czas, jaki upływa od chwili wystąpienia zagrożenia do momentu, w którym kierowca rozpoczął oddziaływać na jeden z mechanizmów sterowania pojazdu. (…)
Artykuł zawiera 29272 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka 4/2011