Koncepcja harmonizacji usług informacji rzecznej pojawiła się w Europie w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. W wyniku kolejnych międzynarodowych projektów badawczych ustalono podstawy systemu, które zawarto w Dyrektywie 005/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zharmonizowanych usług informacji rzecznej (ang. River Information Service – RIS) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie. W toku dalszych prac koncepcja była rozwijana, czego wynikiem były kolejne Rozporządzenia Komisji (WE) nr 414, 415 i 416 z 2007 roku precyzujące założenia technologiczne RIS.
Centrum RIS jako ośrodek integrujący usługi jest obecne w koncepcji RIS od samego początku. Dyrektywa RIS definiuje Centrum RIS jako miejsce, w którym operatorzy zarządzają usługami. To ogólne stwierdzenie pokazuje, że struktura Centrum RIS nie jest formalnie sprecyzowana. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 415/ 2007 w sprawie wytycznych technicznych dotyczących planowania, wdrażania i wykorzystania operacyjnego usług informacji rzecznej (RIS), precyzuje tę myśl wskazując nawet, że RIS mogą istnieć bez Centrum RIS – usługi są wtedy dostarczane np. przez serwis internetowy, czy system pław. Jednocześnie stwierdza się jednak, że jeżeli zamierzone jest współdziałanie statek/brzeg, to Centrum RIS jest wymagane.
Artykuł zawiera 30811 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka 6/2011
Centrum RIS jako narzędzie harmonizacji usług – plik PDF do pobrania