Przewoźnik zgłosił się z problemem jakiego doświadczył podczas próby załadunku. Kierowca firmy podjechał w wyznaczonych godzinach po doładunek (kilka palet miał już załadowanych wcześniej). Po przyjeździe na miejsce magazynierzy „wrzucili” dwie palety wysokie na 2 metry o łącznej wadze ponad 400 kg na sam środek auta i stwierdzili, że kierowca sam ma je poukładać i zabezpieczyć, na co kierowca się nie zgodził ze względu na specyfikę towaru (towar drogi i bardzo delikatny). Wobec tego magazynierzy zdjęli te dwie palety z samochodu i zamknęli rampę, odmawiając tym samym ponownego załadunku i rozmieszczenia towaru na naczepie. Wyjaśnienia sytuacji trwały pewien czas, kierowca czekał na załadunek, a tym czasem spedytor wystawił swój towar na giełdzie transportowej, nie informując o tym ani kierowcy ani przewoźnika. Bardzo proszę o poradę co w tej sytuacji zrobić.
Odpowiedź eksperta: Po pierwsze, należy pamiętać by przeszkolić kierowców, by zawsze wpisywali zastrzeżenia do listu przewozowego CMR jeżeli jest zły załadunek albo złe rozmieszczenie na naczepie.
Po drugie, należy informować spedycję o problemach i zwracać się do nich po instrukcje mailowo lub na czacie na giełdzie a nie telefonicznie, by mieć dowody, że przewoźnik dopełnił swoich obowiązków.
Po trzecie, jeśli przewoźnik nie otrzymał ładunku, powinien postarać się załatwić doładunek na giełdzie, z czego warto robić printscreeny. Doładunku można szukać tak długo jak pozwala na to czas, aby nie było opóźnienia z dostawą towaru, który załadowany był już wcześniej. Firma musi wykazać, że podejmowała próby znalezienia doładunku. Jak się uda za mniejszy fracht, wówczas może obciążyć klienta różnicą. Jak się nie uda wcale, to może obliczyć powstałą szkodę. Przewoźnik może domagać się utraconych korzyści, czyli całości frachtu pomniejszonego o to, co zaoszczędził przez brak realizacji zlecenia. Wyliczając oszczędności trzeba odjąć te koszty, które i tak zostałyby poniesione przy wykonaniu zlecenia, a domagać się można tego, co firma mogłaby zarobić wykonując je. Należałoby więc od frachtu odjąć to, co zostało zaoszczędzone przez brak wykonania tej trasy, wyliczając paliwo, które zostało zaoszczędzone nie jadąc w miejsce rozładunku i jadąc z mniejszym obciążeniem czy opłaty drogowe, których nie trzeba było opłacić.
Podstawa prawna:
- Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny
- Konwencja o Umowie Międzynarodowego Przewozu Drogowego Towarów (CMR) i Protokół podpisania sporządzone w Genewie dnia 19 maja 1956 r.
Stan prawny publikacji (data): 2018-06-21