
Pewna firma transportowa od lat kursuje pomiędzy Śląskiem a Gdynią po ustalonej najszybszej trasie przejazdu, unikając jednocześnie dróg o niskiej jakości, które mogłyby spowodować zniszczenie samochodów. Jeden z klientów firmy zażyczył sobie, aby kierowcy jeździli innymi trasami, ustalonymi przez klienta. Czy klient ma do tego prawo?
Odpowiedź eksperta: Problem trasy którą przewożona jest przesyłka został uregulowany w przepisach ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe. W dokumencie tym (art. 46 ust. 1 ) wskazano, że drogę przewozu przesyłki ustala przewoźnik, uwzględniając w miarę możliwości żądania nadawcy. Mimo, że cytowany przepis jest bardzo ogólny, to należy go rozumieć w ten sposób, że przewoźnik powinien spełnić żądanie przewiezienia towaru drogą wybraną przez nadawcę, jeżeli istnieją ku temu odpowiednie możliwości wykonania danego przewozu. O niemożliwości przewiezienia przesyłki drogą wskazaną przez nadawcę można mówić wtedy, gdy przykładowo po drodze tej nie może poruszać się środek transportowy wykorzystywany do przewozu i przesyłki, korzystanie z drogi wymagałoby poniesienia ekonomicznie nieuzasadnionego nakładu lub też spowodowałoby nadmierne wydłużenie czasu przewozu.
Odnosząc wskazane regulacje do sytuacji opisanej w pytaniu trzeba stwierdzić, że klient ma prawo wyboru trasy. Trzeba dokładnie jednak sprawdzić czy przewóz wybraną przez klienta trasą jest w ogóle możliwy. Przykładowo – jeśli klient wyznaczy tak trasę, że będzie ona prowadziła przez most, przez który będą mogły przejeżdżać tylko samochody do 3,5 tony a przesyłka dostarczana jest samochodem o większej masie, to przewoźnik powinien odmówić przejazdu taką trasą. Za każdym razem jeśli trasa przewozu ustalana jest przez nadawcę na przewoźniku ciąży obowiązek dokładnego sprawdzenia takiej trasy. Ewentualne niedopatrzenia w tym zakresie mogą okazać się niekorzystne dla przewoźnika.
Przewoźnik, który ustala z nadawcą trasę powinien mieć na uwadze swoje słuszne interesy. Ostatecznie w dyskusjach z nadawcą przewoźnik powinien swoje stanowisko argumentować ekonomicznie nieuzasadnionymi nakładami finansowymi lub niepotrzebnym wydłużeniem czasu przewozu.
- Podstawa prawna: ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe
- Stan prawny publikacji (data): 2016-05-18










