Tematyka artykułu ukierunkowana jest na bezpieczeństwo statków w stanie uszkodzonym w czasie katastrofy na morzu. Jak poważne mogą być konsekwencje katastrof statków, związane z kolizją, uderzeniem o przeszkodę lub wejściem na mieliznę, można zorientować się analizując dwie wybrane katastrofy zbiornikowców, które zaliczono do grupy najgroźniejszych katastrof XX i XXI wieku.
Są to [3, 20]:
− katastrofa Amoco Cadiz (1978) – do morza dostało się ok. 223 000 ton ropy;
− katastrofa Exxon Valdez (1989) – plama ropy na powierzchni około 1300 km, zginęły niezliczone ilości ryb, ptaków, fok, morsów i wielorybów.
Niedawna katastrofa statku „Costa Concordia” ponownie pogłębiła obawy co do rzeczywistego poziomu bezpieczeństwa statków pasażerskich w stanie uszkodzonym (patrz rysunek 1).
Z analiz katastrof na morzu wynika, że dotychczasowe wypadki nie uchroniły ludzkości przed popełnianiem często tych samych błędów. Bardzo pouczająca w tym względzie jest analiza wypadków, które wydarzyły się na akwenie Morza Bałtyckiego [14, 15].
(…)
Artykuł zawiera 25536 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka 4/2012