Kryterium naprawy pojazdu, aktualna wartość pojazdu, kwantyle i kwantyle warunkowe, skumulowana intensywność uszkodzeń – funkcja wiodąca, rozkład Weibulla i jego parametry

W artykule podano sposób określania maksymalnego kosztu naprawy pojazdu w funkcji jego przebiegu. Według przyjętego kryterium opłacalności naprawy, koszt ten nie powinien przekraczać aktualnej wartości pojazdu. Do wyznaczenia aktualnej wartości pojazdu posłużono się pojęciem jego deprecjacji (utraty wartości), którą to deprecjację wyznaczono w oparciu o charakterystyki niezawodnościowe pojazdu. Zaprezentowaną w artykule metodę oszacowania maksymalnej wielkości kosztu naprawy pojazdu zilustrowano przykładem liczbowym.

Zastosowanie właściwego kryterium naprawy pojazdu jest istotnym elementem prawidłowo prowadzonej jego eksploatacji. Oczywistym wydaje się fakt, że ekonomicznie uzasadniona naprawa pojazdu powinna zachodzić jedynie w tym wypadku, gdy koszt naprawy uszkodzonego pojazdu nie przekracza aktualnej jego wartości. W przeciwnym wypadku naprawa nie jest uzasadniona ekonomicznie.
Zdiagnozowanie uszkodzenia i skosztorysowanie nakładów na naprawę dokona jednostka serwisująca pojazd, natomiast decyzję co do przeprowadzenia naprawy lub jej zaniechania – musi podjąć użytkownik/właściciel pojazdu.
(…)

Kryterium naprawy pojazdu, aktualna wartość pojazdu, kwantyle i kwantyle warunkowe, skumulowana intensywność uszkodzeń – funkcja wiodąca, rozkład Weibulla i jego parametry – plik PDF do pobrania