W pracy przedstawiono badania wibroakustyczne prowadzone w latach 1990 – 2010 na różnego typu konstrukcjach torowisk tramwajowych stosowanych w Polsce w dużych aglomeracjach miejskich. Badano poziom emisji hałasu jak i drgań do środowiska a następnie porównano konstrukcję torowisk przyjmując jako wskaźnik ich wibroaktywność.
Pracę wykonano w ramach projektu badawczegoRozpoznawcze badania wibroakustyczne torowisk tramwajowymi prowadzono w latach 1990 – 2010, w dużych aglomeracjach miejskich takich jak Bydgoszcz, Katowice, Kraków, Wrocław i Łódź. Miały one na celu porównanie różnego typu konstrukcji torowisk z punktu widzenia własności wibroakustycznych. W oparciu o pracę [1], w której przedstawione zostały typy stosowanych konstrukcji torowisk oraz podano zestawienie ilościowe poszczególnych typów torowisk w Polsce wyeliminowano z oceny wibroakustycznej torowiska, które stosowane są bardzo rzadko lub ich długości eksploatacyjne są szczątkowe w skali kraju.
Należą do nich:
• tor wydzielony na podkładach w ziemi rodzimej – 4 km w kraju, • tor wydzielony na ramie – 1 km w kraju, • tor na płytach betonowych 2x4m. -14.73 km w kraju, • tor w jezdni na podbudowie betonowej (HALPOL) – 0.4 km w kraju, • tor na podkładach drewnianych (HALPOL) – 2.8 km, Do oceny wytypowano torowiska, których długości eksploatacyjne są znaczne oraz torowiska o niewielkich długościach eksploatacyjnych, które rokują podwyższoną trwałość oraz korzystny wpływ na ochronę środowiska ze względu na hałas i drgania. (…)
Artykuł zawiera 24913 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka