W artykule zaprezentowano zagadnienia dotyczące ustalenia głównych kryteriów konstrukcyjnych symulatora pojazdu szynowego. Opisano charakterystykę pracy lokomotywy, obecnie stosowane rozwiązania symulatorów, a także zagadnienia związane z animacją i prezentacją obrazu. Zdefiniowano i omówiono wymagania dotyczące pracy symulatora pojazdu szynowego, a także wymagania konstrukcyjne dotyczące zarówno stanowiska odwzorowującego kabinę maszynisty, jak i sposobu wizualizacji obrazu. Ponadto przedstawiono problematykę negatywnego oddziaływania symulatorów jazdy na organizm ludzki i sposoby zapobiegania temu zjawisku.
Lokomotywa jest specyficznym pojazdem poruszającym się po torach, przystosowanym do ciągnięcia lub pchania dużych mas (nawet 4 000 ton), którymi są wagony towarowe/osobowe bądź inne pojazdy. W zależności od przeznaczenia wyposażone są w rożnego rodzaju jednostki napędowe o mocach od 1 000 do 26 000 kW. Maksymalne prędkości osiągane przez lokomotywy sięgają 500 km/h i więcej. Wymienione cechy konstrukcyjne i warunki pracy wymagają od operatora (maszynisty) odpowiednich umiejętności. Duża inercja pojazdu jest jednym z podstawowych czynników sprawiającym, że obsługa pojazdu jest skomplikowana i wymaga odpowiedniego przewidywania sytuacji. Symulator pojazdu szynowego musi uwzględniać nie tylko wymienione uwarunkowania, ale szereg różnorodnych wymagań, które dotyczą głównie budowy i możliwości odzwierciedlenia rzeczywistych warunków eksploatacji bądź symulowania pewnych sytuacji.
2. KONSTRUKCJE SYMULATORÓW
Budowa symulatorów jest bardzo różna. Można dokonać podziału ze względu na rodzaje systemów bezpośrednio tworzących i generujących obraz, a także ze względu na charakterystyki widzenia przestrzennego. W przypadku symulatora lokomotywy najodpowiedniejszym rozwiązaniem będzie zastosowanie układu komputerowego. (…)
Artykuł zawiera 23997 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka