W badaniach zawieszeń pojazdów samochodowych powszechnie wykorzystuje się uproszczone modele ich dynamiki, często ograniczone co do ilości stopni swobody i zakresu możliwych zastosowań. Uproszczenia dotyczą także braku uwzględnienia kinematyki zawieszeń i prowadzą w efekcie do korzystania w modelach z tzw. sztywności zastępczej zawieszenia i zastępczego współczynnika tłumienia zawieszenia. Autorzy niniejszego artykułu przeanalizowali sposób ustalenia związku pomiędzy parametrami obliczeniowymi zawieszenia a charakterystykami rzeczywistych elementów tłumiących. Wyniki odpowiednich badań i analiz dotyczących przykładowego samochodu osobowego przedstawili w artykule.
Podczas analiz dynamiki samochodu często korzysta się z uproszczonych modeli. Ze względu na to, że modele te są często i szeroko opisane w literaturze korzysta się z gotowych, wyprowadzonych równań ruchu dobierając tylko w uproszczony sposób (…)
Artykuł zawiera 18857 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka