Tokio stanowiące najludniejszą metropolię świata musi sprostać wielu problemom związanym z dystrybucją towarów na swoim obszarze. System dystrybucji rozwijał się w metropolii tokijskiej od lat 60 XX wieku, a obecnie wspomagany jest rozwiązaniami teleinformatycznymi. Z transportem towarów wiąże się również określona uciążliwość dla środowiska naturalnego oraz zdrowia człowieka, stąd stanowi jedno z największych wyzwań stojących przed współczesną metropolią.
W referacie przedstawiono wybrane rozwiązania logistyki miejskiej, zaimplementowane w poszczególnych dzielnicach Tokio, jak również na obszarze całego Okręgu Metropolitalnego, które przyczyniły się do redukcji kongestii transportowej i emisji zanieczyszczeń, eliminacji problemu nielegalnego parkowania na ulicy czy zwiększenia wykorzystania ładowności pojazdów, a tym samym podnoszenia jakości świadczonych usług. Szczególną uwagę poświęcono także rozwiązaniu w zakresie logistyki „ostatniej mili”, wykształconemu przez czołową japońską firmę kurierską.
1.Wprowadzenie
Można stwierdzić, iż w 2007 roku człowiek przekroczył Rubikon, gdyż po raz pierwszy w historii ponad 50% ludności świata zamieszkiwało obszary zurbanizowane, reprezentując „gatunek miejski” – homo urbanus. Urbanizacja stanowi z jednej strony wielką nadzieję, z drugiej zaś największe globalne wyzwanie XXI wieku. Nadzieję, gdyż miasto to miejsce tworzenia materialnych i niematerialnych wartości, centrów kultury, ośrodków komfortowego życia oraz budowy kontaktów i więzi społecznych. Wyzwanie, ponieważ niekontrolowane procesy urbanizacyjne oraz rosnące „piętno ekologiczne” (wielkość terenu, jaki mieszkańcy wykorzystują dla swoich potrzeb) miast krajów wysokorozwiniętych stanowi zagrożenie społeczne, ekonomiczne i ekologiczne. Według raportu Światowego Funduszu na
Rzecz Przyrody, w latach 1961 – 2000 globalne „piętno ekologiczne” wzrosło o 80% i przekracza już o 20% biologiczny potencjał Ziemi. (…)
Artykuł zawiera 28776 znaków.
Źródło: Czasopismo Logistyka