Przesłanką wyjściową dla analizy perspektyw rozwoju żeglugi śródlądowej w Polsce jest fakt posiadania jednej z najlepiej rozwiniętych w skali Europy sieci rzek, posiadającą przy tym długą historię intensywnego wykorzystania dla celów transportowych. Układ rzek jest ściśle skorelowany ze strukturą osadnictwa i rozmieszczeniem potencjału gospodarczego, włączając w to wszystkie kluczowe metropolie i ośrodki przemysłowe. W granicach kraju znajdują się też ujścia rzek i porty morskie. Układ dróg wodnych jest zgodny z przebiegiem podstawowych ciągów ładunkowych.
Tymczasem udział transportu wodnego w strukturze przewozów lądowych w roku 2008 wyniósł w Polsce 0,1% zaś przygotowana na zlecenie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego „Wizja optymalnej struktury modalnej polskiego transportu” w swoim „wariancie proekologicznym” mówi o udziale żeglugi śródlądowej w przewozie ładunków w Polsce na 2% w roku 2033 [1, str. 57].
PRZESŁANKI ROZWOJU ŻEGLUGI ŚRÓDLĄDOWEJ – ANALIZA PESTEL
Dla celów związanych z opisem przesłanek rozwoju śródlądowego transportu wodnego w Polsce wykorzystano metodykę PESTEL, uwzględniającą specyfikację czynników politycznych (P – political), ekonomicznych (E – economic), społecznych (S – social), technicznych (T – technological), środowiskowych (E – environmental) i prawnych (L – legal). Wyselekcjonowano wyłącznie czynniki, które – zdaniem autora – mają największe znaczenie dla analizowanego zjawiska.
Artykuł zawiera 26750 znaków.