W oficjalnych dokumentach Rządu RP podkreśla się, od początku lat dziewięćdziesiątych, że gospodarka turystyczna jest obecnie i będzie w przyszłości jedną z najbardziej dynamicznie rozwijających się dziedzin gospodarki narodowej. W raportach przygotowanych przez ekspertów Banku Światowego oraz Międzynarodowego Funduszu Walutowego, w połowie lat dziewięćdziesiątych turystyka uznana została za dziedzinę, której potencjał może zdecydowanie przyczynić się do restrukturyzacji gospodarki oraz jej skutecznego konkurowania na rynkach międzynarodowych.
Powyższe opinie znalazły swoje odzwierciedlenie w przyjętej strategii rozwoju polskiej gospodarki turystycznej, którą oparto na dwóch podstawowych elementach: produktach markowych i regionach o funkcjach turystycznych.
Zadania, jakie postawiono przed polską turystyką, wynikają z ogólnych celów polskiej gospodarki narodowej, takich miedzy innymi jak:
– podnoszenie poziomu ekonomicznego gmin i regionów, w celu poprawy sytuacji materialnej społeczeństwa
– wspomaganie działań na rzecz zrównoważonego rozwoju gospodarczego kraju
– rozwój sektora usług dla rozwiązania narastającego problemu bezrobocia
– ekonomiczno-gospodarcze aktywizowanie terenów wiejskich i wspomaganie zmian cywilizacyjnych na wsi i w jej otoczeniu.
– wspomaganie działań na rzecz zrównoważonego rozwoju gospodarczego kraju
– rozwój sektora usług dla rozwiązania narastającego problemu bezrobocia
– ekonomiczno-gospodarcze aktywizowanie terenów wiejskich i wspomaganie zmian cywilizacyjnych na wsi i w jej otoczeniu.
Oczywiście powyższe cele strategiczne należy rozpatrywać w warunkach zmieniającego się otoczenia zewnętrznego, zwłaszcza zaś postępujących procesów globalizacji w gospodarce światowej, których konsekwencją będzie jeden, zunifikowany rynek usług turystycznych, na którym swoboda przepływu kapitałów, ludzi i technologii będzie w zasadzie nieograniczona, to zaś wpływać będzie na funkcjonowanie firm turystycznych w sposób zasadniczy.
W przyjętej strategii rozwoju polskiej turystyki podkreśla się wyraźnie, że jednym z najważniejszych zadań na najbliższe lata staje się wypracowanie takiego systemu kształcenia i doskonalenia kadr turystycznych, który byłby adekwatny do standardów międzynarodowych i jednocześnie odpowiadałby oczekiwaniom praktyki gospodarczej.
Rzecz również w tym, by system powyższy był układem elastycznym, dostosowującym się do zmian zachodzących na krajowym i międzynarodowym rynku turystycznym.
O konieczności kształcenia kadr dla potrzeb gospodarki turystycznej na najwyższym poziomie jakościowym świadczą dane Światowej Organizacji Turystyki, z których wynika, że w 2000 roku pracownicy sektora turystyki stanowili 8% ogółu czynnych zawodowo w skali świata, zaś wg prognoz w 2010 roku udział ten zwiększy się do 9,1%.
Artykuł pochodzi z czasopisma "Logistyka" 2003/4.