W przypadku nabycia przez polskiego podatnika ustug świadczonych na jego rzecz przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju zachodzi import usług. Z tego tytułu staje się on podatnikiem i ciąży na nim obowiązek rozliczenia podatku od nabywanych usług. Oczywiście istnieje możliwość rozliczenia podatku VAT od usług wykonywanych w kraju przez podmiot zagraniczny przez niego samego. Wówczas polski nabywca usługi nie jest podatnikiem z tego tytułu i nie będzie dokonywał samoopodatkowania art. 17 ust. 2 ustawy o VAT.
Gdy powstaje obowiązek podatkowy przy imporcie usług transportowych, stosownie do art. 19 ust. 19 ustawy o VAT, ma zastosowanie przepis dotyczący powstawania obowiązku podatkowego w przypadku świadczenia usług transportowych na terenie kraju, a mianowicie art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a) ustawy. Obowiązek więc powstaje z chwilą otrzymania (w przypadku importu usług dokonania) całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wykonania usługi.
Podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić, z wyjątkiem, gdy na podstawie odrębnych przepisów wartość usługi zwiększa wartość celną importowanego towaru albo w przypadku, gdy podatek został rozliczony przez usługodawcę.
Artykuł pochodzi z czasopisma 'Logistyka" nr 6/2005.