Pusta przestrzeń ma docelowo wynosić maksymalnie 50 proc. objętości opakowania wysyłkowego. Tak wynika z rozporządzenie PPWR, które od 12 sierpnia br. jest stosowane w całej Unii Europejskiej. Eksperci Fulfilio podkreślają, że dla e-commerce oznacza to konieczność dokładniejszego kontrolowania nie tylko liczby wykorzystywanych kartonów, lecz także ich wagi, składu i ilości pustej przestrzeni. Firmy sprzedające za granicę muszą dodatkowo wiedzieć, ile materiałów opakowaniowych wprowadzają na rynek każdego kraju. Bez uporządkowanych danych o produktach i przesyłkach trudno będzie ograniczać koszty i prawidłowo realizować obowiązki środowiskowe.
PPWR, czyli unijne rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zostało przyjęte przez Parlament Europejski i Radę UE w grudniu 2024 roku. Weszło w życie 11 lutego 2025 roku, a od 12 sierpnia 2026 roku jest co do zasady stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Poszczególne wymagania będą wprowadzane etapami, jednak kierunek zmian jest już jasny: opakowań ma być mniej, powinny być łatwiejsze do recyklingu i coraz częściej nadawać się do ponownego użycia.
Karton staje się pozycją w systemie
Dla firm e-commerce największym wyzwaniem może się okazać nie sama zmiana opakowań, lecz zebranie informacji na ich temat. Sprzedawcy powinni wiedzieć, z jakiego materiału wykonano opakowanie, ile ono waży oraz do którego kraju zostało wysłane. W handlu cross-border dodatkową trudnością pozostają rozproszone systemy EPR, bo zamiast jednego numeru obowiązują odrębne rejestracje i zasady rozliczeń na poszczególnych rynkach.
PPWR bywa przedstawiany jako regulacja dotycząca kartonów, ale w praktyce jest przede wszystkim regulacją o danych. Firmy muszą być w stanie wykazać, ile papieru, tworzyw sztucznych, metalu czy materiałów kompozytowych wprowadziły na rynek każdego kraju. Do tej pory wiele z nich nie zbierało takich informacji, ponieważ waga opakowania nie miała większego znaczenia operacyjnego. Teraz każdy kilogram może przełożyć się na wysokość opłat. W przypadku sprzedaży zagranicznej dochodzą do tego osobne rejestracje, często prowadzone w lokalnych językach, oraz współpraca z krajowymi organizacjami odzysku. Rośnie więc także odpowiedzialność operatorów logistycznych. Sprawna i zgodna z przepisami obsługa cross-border będzie coraz ważniejszym kryterium wyboru partnera logistycznego – mówi Grzegorz Wroniszewski, członek zarządu Fulfilio.
Mniej pustej przestrzeni, niższe koszty
Przygotowanie do nowych wymagań powinno rozpocząć się od przeglądu wykorzystywanych opakowań oraz uporządkowania danych o wymiarach i wadze produktów. Im dokładniejsze informacje trafiają do systemu magazynowego, tym łatwiej dobrać karton do zawartości i ograniczyć przewożenie powietrza. Ma to znaczenie także w kontekście planowanego limitu pustej przestrzeni, który docelowo, najwcześniej od 2030 roku, ma wynosić maksymalnie 50 proc. objętości opakowania wysyłkowego.
W Fulfilio przygotowujemy się do tych zmian na trzech poziomach: opakowań, danych i automatyzacji. Korzystamy z dziesiątek rodzajów i rozmiarów kartonów oraz różnych typów wypełniaczy i taśm. Każde opakowanie ma własny kod i jest skanowane podczas pakowania, dlatego w systemie możemy sprawdzić, w jaki karton zapakowano konkretne zamówienie, jaka była masa wykorzystanych materiałów i na rynek którego kraju trafiły. Równie ważne są jednak dane przekazywane przez klientów. Jeśli znamy dokładne wymiary i wagę produktów, system może wskazać pakującemu najlepiej dopasowane opakowanie. Braki w takich informacjach oznaczają większe zużycie materiałów, a w konsekwencji wyższe koszty. W przypadku ciężkich i wielkogabarytowych produktów optymalizacja często nie dotyczy samego kartonu, lecz całej jednostki ładunkowej: palety, folii, narożników i pozostałych zabezpieczeń. Część szczegółowych zasad PPWR nadal czeka na doprecyzowanie, ale nie warto odkładać porządkowania danych i procesów. Tego nie da się zrobić z dnia na dzień.
– dodaje Grzegorz Wroniszewski.
Źródło: Fulfilio