Technika aktualizacji stanu zapasów w systemie planowania zapotrzebowania materiałowego. Jej istota jest identyczna z planowaniem zapotrzebowania materiałowego z tym, że zamiast pozycji głównego harmonogramu produkcji bierze się pod uwagę gotowe wyroby. Pełnej ewidencji zużycia dokonuje się najczęściej okresowo, przed uruchomieniem kolejnego przebiegu planistycznego, dla uzyskania możliwie najbardziej aktualnego stanu ewidencyjnego zapasów. Zob. planowanie zapotrzebowania materiałowego.
